Galleon - From Land to Ocean (2003)

Het is het net allemaal even niet van deze band. Ze proberen het wel, maar het iseen beetje zielig eigenlijk allemaal. Een zanger van lik-me-vestje verpest de nog enigzins aanvaardbare muziek. Een paar mooie gitaarsolo's is ongeveer het enige wat mij kan charmeren. Na "the all European hero" en dit exemplaar geef ik het op, geen Galleon meer voor mij.....

Mocht je in de gelegenheid komen hun om laatste 'Engines of creations' te luisteren, zou ik dat zeker doen. Dat is een album met wat meer 'ballen'.

Je moet er maar van houden, maar voor mij is dit album toch een klein meesterwerkje. De nummers 1,2 en 7 zijn absoluut de hoogtepunten van CD1. De rest is van iets minder gehalte. CD2 behoort met "The ocean" tot mijn favorieten. Alles wat symfo zo mooi maakt om naar te luisteren zit hier in. Het is een meeslepend dat mij nooit zal vervelen ondanks de lengte van ruim 50 minuten.

Deze werd mij aangeraden bij de lokale platenboer en op basis daarvan heb ik hem blind aangeschaft. Zitten hier en daar wel mooie stukjes in maar in zijn totaliteit kan het me toch minder bekoren, het wordt eigenlijk nooit echt spannend of pakkend en blijft steken in goede bedoelingen.

Ik had reeds enkele recensies gelezen over dit album en dat kreeg goede waarderingen en ik begon dan ook met veel enthousiasme te luisteren, maar was dat een tegenvaller!
Heb deze nu enkele kansen gegeven, maar het raakt me werkelijk niet.
De openingstrack van cd1Three Colours, bevalt me nog het best.
Cd2 met het 52 minuten lang durende The Ocean, begint na verloop van tijd te vervelen.
Sorry maar méér dan 2,5 *sterren zitten er echt niet in.

Ik heb inderdaad ook wat goede recensies gelezen, maar ik kan er ook nog steeds niet bij wat die mensen bezielden om dit aan te prijzen... Echt, echt onvoorstelbaar dat hier een markt voor is....

Vandaag weer eens een kans gegeven. Inderdaad de openingstrack 'Three colours' en sommige delen van 'The ocean' kunnen mij nog wel bekoren, maar over de hele linie is het toch de muziek en met name de zang matig. De teksten zijn wat naïef.
Met alle respect, maar hier kun je goed horen dat het geen professionele muzikanten zijn.

Na het horen van 'Three colours' en goede recensies, deze aangeschaft, maar een goede investering was het niet. Dan is 'Engines of creations' toch een stuk interessanter.

Nog maar eens beluisterd, ook The Ocean méér dan 50 minuten uitgezeten.

Kom tot de vaststelling, dat mijn beoordeling een 2 tal maanden terug, nog veel te hoog is. Vol punt eraf en nu in de kast, om er nooit meer uit te komen!

the ocean. 52 minuten, een gewaagd idee. maar naar beluistering vind ik het vooral erg saai. de bedoeling van een epic is juist om iemand mee te sleuren. een soort album opzich moet een epic wezen. maar als je om de minuut een ander nummer wil opzetten is het helemaal mis. de cd heeft veel symfoclichés cheasy gitaarwerk en slechte vocals. erg slecht

Na het erg tegenvallende Beyond Dreams zowaar een dubbelaar, met als grap een epic van 52 minuten. Natuurlijk, die had korter gekund, zeker het langzame tussenstuk. Maar het een geweldige zit, en de teksten zijn hilarisch slecht. Ik geniet hier met volle teugen van.

De eerste cd is beter, die alleen al zou de vijf sterren rechtvaardigen. Ik vind em goed aansluiten op Lynx en Heritage, de eerste 2 Galleon-cd's, en derhalve als één van de beste te beschouwen. Three Colours is een dijk van een opener, waar The Price een meer dan voortreffelijke uitsmijter is. Daar tussenin glimmen parels als The Porch.

Ja, Ayreonfreak, hier is markt voor. En Carebo, uit mijn kast komt ie wél.

Tjonge, ik had je zo hoog zitten....

Een heel ambitieus project, dit From Land to Ocean.

Behoort zeker tot de betere Galleon releases met als prijsnummer het ellenlang The Ocean, die geen minuut verveelt.
Goed, misschien een of twee minuutjes dan.
Of drie.

Three Colours en The Price zijn ook twee fijne nummers.

Behoorlijk laag gemiddelde voor een album dat volgens RYM het op 17 na beste neo-prog album is.
Custom chart - Rate Your Music - rateyourmusic.com