Firewind - Few Against Many (2012)

Firewind is de band van Ozzy's laatste gitarist Gus G. Ik had nog nooit muziek van deze band gehoord, maar ik was al wel onder de indruk van Gus G's gitaarwerk op het album Scream (2010)van Ozzy Osbourne. En wat een band is dat Firewind. Ze hebben al een aantal albums uitgebracht, deze Few Against Many is het vijfde of zesde album. Deze band speelt vooral powermetal of heavy metal. Je kunt wel enigszins horen dat de zanger Apollo Papathanasio "buitenlands-Grieks" is vwb de zang. Hetzelfde effect wat je wel eens hoort met Duitse zangers die Engels zingen. Maar het stoort in het geheel niet. Er staan keyboards (Bob Katsionis) op dit album, maar deze heeft enkele een ondersteunende functie maar heel sfeervol gedaan. Het drum en baswerk is prima verzorgd door Johan Nunez en Petros Christo.

Het opend opend fel met Wall of Sound, een snel en hard metal nummer. Losing My Mind is wat mij betreft meteen het hoogtepunt. Een zwaar intro gaat over op een mid tempo nummer. De solo is echter zeer snel en on-navolgbaar. Duidelijk is hier wel waarom Ozzy Gus G als nieuwe gitarist koos.
Few Against Many: nog een geweldig metal nummer, snelle breaks en riffs en nog snellere solo's.
The Undying Fire: een rustig intro, effe lekker adem halen en bijkomen van de eerste drie nummers....vergeet het maar, meteen gaat het gas er weer op . De solo is gaaf met een zware riff eronder.
Another Dimension: ook een snel metal nummer, met een nogal melodieuze chorus. Apart.
Glorious: Snelle powermetal, goede solo.
Edge of a Dream: een ballad waarop Apocaliptica meespeelt. Een heel rustig nummer met violen dus. Ballads zijn niet echt mijn ding en deze bevalt ook niet zo. Klein minpuntje dus.
Destiny en Long Gone Tommorrow zijn gewoon weer powermetal nummers.
No Heroes, No Sinners is de aparte afsluiter. Melodieuze stukken worden afgewisseld met powermetal.
Al met al een fijn album. Ik geef 4 sterren.

Vond firewind vroeger ( Jaar of 6 geleden toen ik 16 was) een leuk bandje maar nu kan het me niet echt meer bekoren.
Het zit muzikaal allemaal wel aardig in elkaar maar als je al hun albums vanaf 2002 nagaat klinkt het allemaal heel erg het zelfde.
Er zijn enkele uitschieters maar over het algemeen hebben we dit allemaal al eerder en beter gehoord.
Firewind is in mijn oren in 10 jaar tijd nog steeds behoorlijk 1tonig gebleven.