The RH Factor - Hard Groove (2003)

Erg goede mix van jazz overgoten met een nu-soul-sausje. De gastoptredens voegen heerlijk iets toe aan de tracks en muzikaal is het tiptop in orde.

4 sterren.

Normaal speelt Roy Hargrove Hardbop.
Maar aangezien hij ook deel uit maakt van de Soulquarians, s het logisch dat hij deze rap/soul/funk/nu-jazz plaat maakt.

Heerlijk en een rijk cameo, met veel bekende en sterke gastoptredens.

Een opluchting in deze donkere dagen van plastic r&b en blingbling-rap.

Vanavond weer eens gedraaid en het groov't - RH staat ook weer op Northsea Jazz en da's nice.

Dit is gewoon een van de betere albums in de cross-over jazz-funk-nusoul ; en dat laatste (nu) omdat Erykah Badu (viel tegen laatste concert op NSJ, was gewoon zonked-out), D'Angelo, Stephanie McKay en Anthony Hamilton meedoen).

Verbaas me iedere keer weer in hoeveel stijlen die man kan toeteren.

Deze plaat begint waanzinnig goed. Verderop wordt het helaas wat rommeliger en drukt Roy zelf een te kleine stempel. Waar Common en D'Angelo nog echt als gastartiesten overkomen klinkt het bij Anthony Hamilton alsof hij (Anthony dus) de gastheer is. Mister Hargrove had tijdens de opnames van Voodoo beter moeten opletten hoe D'Angelo de samenhang van een plaat waarborgt, want de cohesie is op dit album af en toe volledig verdwenen. Niettemin een ruime 3,5 die makkelijk nog een vier kan worden. I'll Stay is echt een geweldig goed nummer.

Ik vind het een redelijk constistente plaat.

De gastbijdragen zijn goed tot zeer goed en Hargrove heeft her en der mooie momenten om eens flink van leer te trekken.

I'll Stay met D'Angelo duurt wel een beetje te lang, naar mijn smaak.

I'll Stay kan mij niet lang genoeg duren. Heerlijk album!