At Vance - Facing Your Enemy (2012)

Muffe plaat. At Vance speelt tegenwoordig bijna Bon Jovi-achtige (hard)rock. Rick Altzi staat gelukkig wel prima te zingen.

Geen Oliver Hartmann meer?

Al sinds 2003 niet meer...

Mats Leven heeft het tot 2007 toen overgenomen en daarna dus Altzi.

O, dat wist ik niet. Ik heb Only Human en daar zingt Hartmann op mee. Het is geen album dat uitnodigt om de rest van de discografie uit te pluizen.

Een beetje een saaie plaat ja. Nergens wordt het echt spannend. De zanger vind ik ok, maar geen geweldenaar. Nee deze komt niet hoog in de jaarlijst.

Ik zou zeker het album Chained eens checken, Lau. Deze mannen kunnen beter. Chained is dus met zanger Leven, ook bekend van Krux en Therion - uitstekende zanger als je het mij vraagt.

Jammer dat de sleet op zijn stem zit. De eerste van Krux en vooral Facing The Animal van Malmsteen laten hem van een veel betere kant horen.

De vorige 3 albums (Chained, VII en Ride The Sky) vond ik alledrie matig, maar met dit album staat At Vance wat mij betreft weer aan de top van de power metal. Het niveau van Only Human en The Evil You wordt niet gehaald, maar dat zijn dan ook twee van de beste power metal platen ooit. Ook weer een prachtige albumhoes trouwens.

Grappig, ieder zijn smaak.

De albumhoes vind ik op zich niet lelijk, maar zo'n blote engel op een metalhoes heb ik nou wel vaak genoeg gezien

Nou als dit de top is van de power metal dan is het droevig gesteld. Gelukkig laat een band als Mad Max horen dat het wel goed kan.

De blote engel is sinds Ride The Sky de mascotte van At Vance. Ze heeft zelfs een naam die me helaas is ontgaan (ik heb vorig jaar met Olaf Lenk gebabbeld).

Het ligt er ook aan van welk soort power metal je meer houdt natuurlijk. Als je van het stevigere werk houdt, of misschien van veel bombast, dan is een band als At Vance niets voor jou.

Nee helemaal niet, de muziek de At Vance maakt vind ik over het algemeen goed, maar zoals het op deze plaat gedaan gebracht wordt kan ik het alleen maar saai vinden.

Ik draag At Vance een erg warm hart toe. De eerste albums zijn bijzonder goed te pruimen, zitten tjokvol aanstekelijke metalsongs en er wordt over het algemeen energiek en prachtig gemusiceerd. Maar op dit schijfje is de fut er wel uit. Het oogt een beetje vlak, en bij de zang wringt het ook. Ik kan er niet precies mijn vinger achter krijgen wat het is, maar deze sla ik liever over.