menu

Barclay James Harvest - Everyone Is Everybody Else (1974)

mijn stem
3,76 (38)
38 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Polydor

  1. Child of the Universe (5:07)
  2. Negative Earth (5:33)
  3. Paper Wings (4:19)
  4. The Great 1974 Mining Disaster (4:45)
  5. Crazy City (4:07)
  6. See Me See You (4:37)
  7. Poor Boy Blues (3:05)
  8. Mill Boys (2:47)
  9. For No One (5:12)
  10. Child of the Universe [US Single Version] * (2:55)
  11. The Great 1974 Mining Disaster [Original Mix] * (4:51)
  12. Maestro (A Hymn in the Roof of the World) * (5:30)
  13. Negative Earth [Original Mix] * (5:37)
  14. Child of the Universe (Alternative Recording) * (3:36)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 39:32 (1:02:01)
zoeken in:
avatar van ChrisX
Na gedropt te zijn door EMI / Harvest na een paar albums, waar op ze langzaam van een veredelde beatgroep groeien naar krachtige symfonische rock (een van de weinige bands die een geslaagde synthese tussen orkest en rockband hebben bewerkstelligd), worden ze in 1974 door Polydor getekend. En dat is een keuze die ze nooit berouwd zullen hebben want de tijd was rijp voor deze band schijnbaar. Album na album ging beter verkopen met uiteindelijk het grote succes van het album Gone To Earth in met name Duitsland.

Met ingang van dit album word de muziek nog gepolijster en duikt er in het geluid ook een opvallend Amerikaanse West Coast-achtig soundje op (denk aan The Eagles).

avatar van beaster1256
3,5
jawadde , vroeger waren de meisjes zot van deze plaat , vooral for no one , daar waren de zogezegde hippies wild van en maar wegdromen op de symfonische klanken van dit halfgare groepje , ja, ik beken , ik ook , maar nu hopeloos gedateerd , geef mij maar een portie jeff beck

Harald
Dat is natuurlijk een beetje appels met peren vergelijken.

Vandag zijn BJH natuurlijk een beetje gedateerd naar in hun tijd zijn ze geweldig geweest en ik kan nog vandag van hun muziek genieten. Jeff Beck is dan natuurlijk en ander kaliber.

avatar van ChrisX
Ik heb het al vaker gezegd maar mij zegt het concept 'gedateerde muziek' helemaal niks en ik kan daar ook helemaal niks mee. Je kunt toch niet verwachten dat muziek altijd bij de tijd blijft en het maakt muziek toch ook niet minder mooi als het klinkt zoals muziek toen klonk?

Kijk, het is wat anders als anno NU een plaat maakt die precies klinkt als iets uit 1974. Maar zelfs dan noem ik het nog niet gedateerd maar retro.

avatar van bikkel
3,0
Ik moet eerlijk zeggen dat ik weinig meer luister naar de muziek van B.J.H.Echte slechte platen hebben ze nooit gemaakt,maar op een gegeven moment was ik er een beetje klaar mee.
Dit is een sympatiek album met aardige melodieuze nummers.Ik heb wel altijd een voorkeur gehad voor de nummers van Gitarist/zanger John Lees,een tamelijk onderschat songwriter.Hij gaat meer de diepte in dan Les Holroyd,die de wat zoete kant verkiest.Het is een typisch 70's produkt,maar een nummer als Child Of The Universe is echt wel van alle tijden.(zeer actuele tekst zelfs)
Echt heel avontuurlijk is BJH nooit geweest,maar hebben zeker een plaatsje in de middenmoot van de symforock divisie verdiend.

mefyfrancky
Een van de beste studio albums van B.J.H. Duidelijk in hun beste periode. Beste songs: "Child of the Universe" en "Crazy City".

avatar van novalepidoptera
5,0
Mooi album begint met een klassieker child of the universe.maar mijn favorieten zijn toch Negative earth, paperwings, crazy city,poor boy blues en for no one.
Helaas vond de producer het nodig om het beste nummer er niet op te zetten omdat het qua stijl niet bij de andere songs zou passen.
Gelukkig staat dit nummer wel bij de bonus tracks.
En om welk nummer gaat het, Maestoso van Woollly wolstenholme.
ook leuk de andere uitvoeringen van child of the universe.
Het orgineel van dat nummer staat op de solo album van john lees uit 1973 A major fancy )

Ozric Spacefolk
Eigenlijk ook de enige plaat, waar de Holroyd-bijdragen echt sprankelen en rocken....

Negative Earth met zn electrische piano en Paper Wings met zn bijna metal-achtige outtro...

Goede keuze om met Rodger Bain te werken, het maakt deze plaat wel de stevigste en minst orkestrale (lees puurste) uit het oeuvre van de band...

Jammer, inderdaad, dat Maestoso van de plaat is weggelaten... Ik heb altijd wel een zwak gehad voor de songs van Woolly....

Ozric Spacefolk
For No One blijft toch wel één van de mooiste tracks van BJH. Een echte politieke song met een bleusy gevoel. Ook met name door de eindsolo. Live maakt het nummer vaak nog meer indruk.

Misterfool
Ik mag BJH. De melancholische, neerslachtige sound zorgt ervoor dat de band zich onderscheidt van veel andere symfopop/classicrockbandjes uit die tijd. Erg genietbaar.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:25 uur

geplaatst: vandaag om 09:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.