Procol Harum - Exotic Birds and Fruit (1974)

Vind dit persoonlijk toch wat tegenvallen. Toen Tower de band verliet is er voor mij toch een stukje spanning weg in de muziek en is alles wat toegankelijker pop muziek.

Na het orchestrale Grand Hotel is dit album meer naar de rock. Hammond orgel is gelukkig nog goed aanwezig. Ook zijn de teksten wat scherper en zingt Brooker wat "zwaarder". Voorbeeld is The Idol. Ook is er een heel luchtig nummer aanwezig met Fresh Fruit waarin de tekst vooral niet serieus genomen moet worden. Vooral eerste helft album is erg sterk en afwisselend in stijlen. Bij tweede helft (of vroeger b-kant) heb ik minder met Monsieur Armand dat een herbewerking is uit '67. Vind ik een overbodige toevoeging. Ook Butterfly Boys is wat zwakker. Favorieten zijn Nothing But The Truth, As Strong As Samson en The Idol.

Het is lang geleden dat ik dit album voor het laatst beluisterde, namelijk vanaf een oud vinylexemplaar, en het was dan ook met een gevoel van verwachting dat ik de cd (Castle, 1995) onlangs in de speler deed. De eerste vier nummers (die qua sfeer nog een beetje herinnerden aan Grand Hotel) vond ik prima, maar de overige nummers stelden me toch enigszins teleur. Die vind ik een slag minder, en laten Procol Harum wat meer in een rock modus horen. De koek was, zo denk ik, bijna op, gezien de teleurstellende opvolgende albums Procol's Ninth en Something Magic.
Wel een erg mooie hoes - ik heb de vinylplaat bewaard...

Ik vind dit een geweldig album (1974) in de trant van Grand Hotel (1973) - vind het veel beter dan 'Home' (1970); voor mij allemaal goede nummers; blijft ongelooflijk welke goed muziek gemaakt werd in de jaren 70; dit is nog eens wat men een groepswerk noemt.

Vriendelijk popalbum zonder teveel franje of experimenten. Dat is ook meteen het grootste probleem, want ondanks dat het allemaal aardig klinkt, komt het niet in de buurt van de betere werken. Barokke pop met een goede productie en in de vorm van Nothing But The Truth een erg fijne opener. De eerste helft is wel beduidend het beste. Tegen het einde wordt het toch iets moeilijker om de aandacht erbij te houden.

Voorlopige tussenstand:
1. Grand Hotel
2. Home
3. Shine On Brightly
4. Procol Harum
5. Broken Barricades
6. Exotic Birds And Fruit
7. A Salty Dog

Procol Harum zakt steeds verder weg in de poep. Waar ik bij Grand Hotel nog wel begreep waarom veel mensen dat album goed vinden, heb ik dat totaal niet met Exotic Birds And Fruits. Dit is toch wel wel een heel typische ongeïnspireerde popplaat. Saaie songs met weinig afwisseling en Gary Brooker lijkt er ook maar weinig zin in te hebben. Procol Harum is hier toch wel duidelijk een slap aftreksel van Genesis. Het probeert wel een beetje progressief te klinken, maar het is heel erg saai. Daar verandert de flauwe joligheid van Monsieur R. Monde en Exotic Fruits niets aan.

Tussenstand:
1. Shine On Brightly
2. Procol Harum
3. Home
4. Grand Hotel
5. A Salty Dog
6. Broken Barricades
7. Exotic Birds And Fruits

De eerste helft van dit album is wel OK, maar vanaf 'The Thin End of the Wedge' wordt het ineens een stuk minder interessant. Om niet te zeggen gewoon slecht. 3* voor dit album omdat er nog vier nummers op staan die wel ruim voldoende zijn. Het album staat in de jaarlijst 1974 van OOR.

Vanmiddag de plaat tweedehands aangeschaft. Al jaren bekend met het feit dat er na Grand Hotel ook albums uitkwamen, maar er nooit veel geld aan willen spenderen. Handig dat de betere nummers op de A-kant staan en al het mindere op de B. Levert dus een kant op die misschien nog wel eens opgezet wordt en een kant die nooit meer gedraaid wordt, of ik moet er na verloop van tijd iets leuks in willen ontdekken.

Bij Procol Harum heb ik altijd het gevoel dat er nog zoveel meer potentie voor meesterwerkjes in zat, maar dat het er maar deels is uitgekomen.
Beyond the Pale en Strong as Sampson behoren direct tot mijn favorieten en ik draai ze veel. Idol en Nothing But The Truth zijn prima. En daarmee is de plaat dan ook meteen klaar. De gehele B-kant kan zo de prullenbak in. Bizar!
Daarmee heeft dit album de dubieuze eer dat ik het erg goed vind voor 20 minuten en daarna moet stoppen, ook al had ik zoveel zin in nog meer echte goeie PH muziek. Zonde