Heritage Blues Orchestra - And Still I Rise (2012)

Dit klinkt bij eerste beluistering aardig fantastisch....redelijk geweldig
Mooie combi van drie doorleefde stemmen, mooie mondharmonica riedels en vette blazers.
Lekkere stomp 'n boogie, gospel/spirituals, work song blues, met een vleugje jazz.
Mooie authentieke sound.
Jaarlijst materiaal.

Nu bij Radio 6 op de Luisterpaal.

Met deze video krijg je een goed beeld van dit gezelschap.

Blues en gospel met een modern tintje noemen ze het zelf,
terwijl het het heel authentiek klinkt, maar ook heel levendig.

Misschien werkt deze link wel?

"And Still I Rise" van Heritage Blues Orchestra is onbetwist een van de meest verrassende bluesreleases van de laatste jaren. Deze plaat combineert zo'n beetje alle invloeden uit de muziekgeschiedenis van het zuiden van Amerika.

"And Stil I Rise" staat boordevol worksongs, spirituals, traditionals, bezwerende gospel en de ritmes van de delta blues en de Mississippi Hill Country. Het hart van deze band wordt gevormd door Bill Sims op zang en gitaar, bijgestaan door zijn dochter Chaney op zang en Junior Mack op zang en gitaar. In totaal wordt Heritage Blues Orchestra gedreven door drie stemmen, twee gitaren en een vijfkoppige blazerssectie bestaande uit tuba, trombone, trompet, sax en harmonica.

Dit is wellicht de meest veelzijdige bluesplaat die ik de laatste jaren heb gehoord. Vele verschillende stijlen komen voorbij, en toch klinkt het geheel erg samenhangend. De samenzang is prachtig, warm en diep. Op "Go Down Hannah" en "Levee Camp Holler" wordt zelfs a capella gezongen. Kippenvel staat er op mijn armen. Op "Get Right Church" waan je jezelf een een echte gospelkerk. De intro van die song is zo mooi met dat authentieke gitaargeluid. "Don't Ever Let Your Spirit Down" is een cover van Eric Bibb die de Heritage Blues Orchestra met het grootste gemak naar haar hand zet. Tenslotte is de epische afsluiter "Hard Times" een ongekend hoogtepunt. De song begint langzaam, dreigend en broeierig. In het midden klinkt een instrumentaal intermezzo om naar het einde toe los te barsten in een stuwende en groovende vloed aan hoogstaande blues.

Ik verheug me nu al op North Sea Jazz 2012 waar ik Heritage Blues Orchestra live ga zien. Met "And I Still Rise" hebben ze wat mij betreft al een kleine klassieker in de hedendaagse blues afgeleverd. Dit gezelschap bewijst dat de authentieke blues en rootsgeluiden anno 2012 nog steeds urgent kunnen klinken!

5 stemmen, en het jaar bijna om....
In ieder geval voor mij een plaat die me bij iedere draaibeurt weer een prettig warm gevoel geeft.
Definitief jaarlijst materiaal.

Is het iets voor mij, denk je? Dan zal ik 'm wel 'ns beluisteren!

Als blues je ding is, waarom niet

Als blues je ding niet is ook wel hoor. Ik zag in het Bluestopic het filmpje van Oldfart en ben hem meteen op gaan zoeken op Spotify. Hij speelt nu voor de 2e keer en het swingt werkelijk de pan uit. Blues met erg veel blazers. Blazers zijn niet altijd even goed aan mij besteed, maar dit is gewoon geweldig. Hij is al een poosje uit zie ik, maar ik ben nog net op tijd voor mijn eindejaarslijst. Nog een keer of 2, 3 horen en dan zal ik eens een paar sterren uitdelen. Tot nu toe ging mijn nominatie voor beste blues album van dit jaar naar Otis Taylor, maar deze gaat er overheen. Enorme dank voor de tip Oldfart.

Deze cd is mij totaal ontgaan. In februari zijn er ook zoveel mooie releases uitgekomen, en dan schiet er weleens een tussendoor. Ga het direct beluisteren!

Een pareltje van een plaat! Kan niet anders zeggen.
De mengeling van allerlei blues-stijlen (Deltablues, Piedmontblues, enz.) mag er absoluut wezen en wordt feilloos neergezet en vooral naar hun hand gezet door de band.

Ze schijnen een grote en solide live reputatie te hebben. Dat wordt dus genieten.

Voor mij is het hoogtepunt het nummer 'Go Down Hannah'. Het is afkomstig van Huddy William Ledbetter, beter bekend onder de naam 'Lead Belly' (zoals hij het zelf schreef).

Ik kwam Junior Mack op het spoor via de band van ex-Allman Brothers-drummer Jaimoe.

Wat een stem heeft die man! Toen gezocht naar songs van hem en toen kwam ik via de VPRO dit gezelschap tegen. Twee zanger/gitaristen, een zangeres en een back-up band en aan de bandnaam te zien spelen ze oude songs. En het klinkt heerlijk en authentiek: blues, gospel en meer. Fantastisch gewoon.

En? Al geluisterd?

zoals hierboven al eerder aangegeven door andere users, inderdaad een pareltje dit album van de Heritage Blues Orchestra. de groep ontleende zijn naam aan de invloeden uit de muzikale geschiedenis van het zuiden van Amerika. verwacht niet alleen blues op dit album, want deze muziek reikt verder dan dat.
dit ensemble serveert ons op een geweldige cocktail/mix van Delta blues, gospel, spirituals, stompin' boogie, traditionals en work songs. razendknap hoe dit gezelschap hun "heritage" (muzikale erfenis) op dit album levend houdt. een heerlijk gevarieerd album dat van begin tot eind boeit en uitnodigt tot meerdere luisterbeurten.

quote
"Heritage Blues Orchestra is an inspiring testament to the enduring power and possibilities of Afro-American music. It drives us down Highway 49 from Clarksdale to New Orleans, journeys across the Middle Passage, takes us from chain gangs and juke joints, to orchestra pits and church pews, and even to back porches
unquote

de sleutelwoorden van dit album staan op het inlegvel:
Son House, New Orleans, Blues, Debussy, Africa, Field Hollers, Duke Ellington, Mississippi Delta, Spirituals, Nina Simone, Kansas City, Work Songs, Count Basie, Hill Country, Jazz, Ravel, Highway 61, Gospel

tracks 2,3,6,8,9 en 12 zijn traditionals. de overige tracks 1) Clarksdale Moan is een nummer van Son House en doet denken aan de muziek van de North Mississippi Allstars, 4) Catfish Blues van McKinley Morganfield (Muddy Waters), 5) Go Down Hannah (van Huddie Ledbetter), 7) Don't Ever Let Nobody Drag Your Spirit Down (van Eric Bibb), 10) Levee Camp Holler (van Alan Lomax, Winston Stewart) en 11) Chilly Jordan het enige eigen nummer van bandlid Junior Mack.

favoriete tracks: "Go Down Hannah", "Get Right Church" en "Hard Times".

het bleef bij dit ene album. mede oprichter van dit gezelschap Bill Sims Jr. was een gerespecteerde blues muzikant afkomstig uit Ohio. de man, die ook 3 solo albums heeft gemaakt, overleed in 2019 op 69-jarige leeftijd.

Album werd geproduceerd door Larry Skoller
Recorded at Excello Recording Studio, Brooklyn, New York

The Heritage Blues Orchestra:
Chaney Sims: vocals, handclaps
Bill Sims Jr.: vocals, elecric and acoustic guitars, handclaps
Junior Mack: vocals, electric & electric slide guitars, dobro
Vincent Bucher: harmonica
Kenny Smith: drums & percussion
Matthew Skoller: harmonica solo on "Big-Legged Woman"

Horn Section:
Bruno Wilhelm: horn arrangements, tenor saxophone
Kenny Rampton: 1st trumpet
Steve Wiseman: 2nd trumpet
Clark Gayton: trombone, saxophone, tuba