Esbjörn Svensson Trio - 301 (2012)

Toch weer een nieuw album van de Zweed op het prachtlabel ACT. Volgens mij is deze Zweed enkele jaren geleden bij een tragisch ongeval om het leven gekomen. Maar dan toch...prima crossover jazz met diverse invloeden. Soms Keith Jarrett, dan weer ? Tja van alles wat maar wel goed om te horen. Heerlijk.

Mooi postuum album waarbij de drie de vaste song-structuren loslaten en alleen maar gezamelijk musiceren. Bij veel musici krijg je dan ''freejazz'', maar bij dit trio dat zo op de melodie gericht is en zo goed op elkaar ingespeeld krijg je verassend melodieuze en soms stuwende stukken. Vooral "The Childhood Dream" is van een grote schoonheid!

Eigenlijk het tweede posthume album, want Leucolyte kwam ook uit na de dood van Esbjörn.

Eigenlijk horen die twee platen ook erg bij elkaar, want naar ik ergens heb gelezen wilde Esbjörn een soort van dubbelalbum maken. Beide platen zijn van de sessies van studio 301 in Sydney, toen de band daar toerde in 2007.

Ik vind het wel een zware en wat zwaarmoedige plaat, die mij teveel leunt op electronica. Maar deze plaat vergt ook weer gewoon veel geduld en aandacht, want de nummers ontvouwen zich langzaam tot mooie songs.

Maar de eerste twee songs sla ik liever over want ik houd toch van wat speelser en wat vrolijker. Daarbij vind ik drones (lang aangehouden tonen/noten) vaak een beetje afbreuk doen aan de muziek. Het leidt mij af en ik voel me ongemakkelijk en onrustig dan. Maar dat geldt dan weer niet voor alle songs.

Wanneer de band toch wat meer in jazz-territorium terechtkomt, is het wel echt smullen geblazen. Met name The Left Lane is echt erg fraai