The Yardbirds - Little Games (1967)

De laatste remaster, waar hier de tracklisting van bij staat, is gewoon helemaal goed ! Natuurlijk zakken de heren hier en daar omwille van de kommersie door het ijs, maar de door Page geproduceerde album tracks zijn meer dan de moeite waard. Bovendien worden we hier getrakteerd op de vroegste live opnames ooit van White Summer ( aka Black Mountain Side ) & Dazed And Confused, hier dus ook nog met de originele tekst van Jake Holmes, de singer/songwriter waar Page het nummer van jatte .........

Ik vind het een heel slechte plaat, heeft niet veel met "Yardbirds" te maken. Geen echte inspiratie, belanglose covers als "Ha Ha Said The Clown" of het kinderachtige "Ten Little Indians."Geef me maar liever "Five Live Yardbirds" of "Over Under Sideways Down". Ik denk dat Jimmy Page in zijn hoofd al met "Led Zeppelin "bezig was.

Historisch gezien is dit album natuurlijk interessant en ik verwijs net als Droombolus naar "White Summer (aka Black Mountain Side )" & Dazed And Confused".

Een zwakke plaat. Het is speuren met een vergrootglas naar een sterk nummer, ik hoor vooral halfslachtig uitgewerkte ideeën en een hele hoop, al dan niet infantiele, niemendalletjes. Wie zich net als ik verwacht aan frisse Britse psychedelica (zoals de schitterende singles Under the Sideways and Under, Happening Ten Years Ago) komt van een kale kermis terug. 2*

mijn lp heeft een andere hoes en de tracklisting gaat tot en met think about it. de stem van relf is zwak, het gitaarwerk van page superb. op little games doet john paul jones het strijkerarrangement, het gitaarwerk is heerlijk;smile on me is een goede blues;white summer een excellent stuk;tinker.. heeft een typische pagesolo met de strijkstok;glimpses is weldegelijk psychedelisch;drinking...blues met harmonica;no excess stelt niet veel voor;stealing is een "barnummer" compleet met iemand die op een kruik staat te blazen, komisch;only the black rose is een mooi acoustisch nummer;little soldier boy is echt erg slecht;puzzles is weer licht psychedelisch;I remember.. lijkt door iemand anders gezongen te zijn, de saxsolo is zoals een dronkaard het zal spelen, het hele nummer klinkt trouwens zo;haha & ten.. zijn weer echt erg;evenals goodnight...; think about it heeft de solo van dazed & confused, dit is het beste nummer van mijn lp. als ze wat songs gewisseld hadden met de dylancover & dazed zou het al een betere plaat geweest zijn.

Een album dat onder tamelijk ongelukkige omstandigheden tot stand is gekomen. De producer van het Little Games album was Mickie Most. Dat was een goede keuze geweest voor bijv. Herman's Hermits, maar zeer zeker niet voor een groep als The Yardbirds. En dat is op dit album goed te horen. Jimmy Page heeft de groep daarna nog een wat heavier kant op willen sturen maar Keith Relf en Chris Dreja wilden juist meer de folk richting in. De groep ontwikkelde in de nadagen twee identiteiten: commercieel geluid op het Little Games album en bijbehorende singles en live een op blues georienteerde rockband op hoog volume.
Na de breuk in juli 1968 bereikte Jimmy Page via The New Yardbirds uiteindelijk zijn doel met Led Zeppelin en Keith Relf met Renaissance.

Dat dit album nu de hoogste regionen van mijn tussenstand aanvoert, zal me dan toch niet zo'n enorme niet zo'n enorme Yardbirds fan maken? Dit album bevalt me namelijk als geheel echt beter dan zijn veel beter gewaardeerde voorganger, vooral omdat er hier geen songs zijn die me ergeren. Met White Summer (proto-Zeppelin) en Glimpses heeft de band in ieder geval een paar psychedelische pareltjes gemaakt, terwijl Tinker, Tailor, Soldier, Sailor en Little Soldier Boy sterke teksten hebben. Ook Little Games (lekkere openingsriff) en Only The Black Rose (folky ballad, mooi!) bevallen prima. Intrigerende manier om de loopbaan te beëindigen (ja, ik doe die uit 2003 ook nog), maar wel hoogstaand wat mij betreft.

Tussenstand:
1. Little Games
2. Having a Rave Up
3. Roger The Engineer
4. Five Live Yardbirds
5. For Your Love

Veel gedraaid de afgelopen weken, maar simpelweg niet aan schrijven toegekomen. Wel erg lekker. Aanvankelijk vond ik deze duidelijk minder dan Roger The Engineer, maar inmiddels is de waardering van mijn kant behoorlijk gestegen. Als ik het goed begrepen heb, heeft Jeff Beck het schip hier alweer verlaten. Jammer, maar Jimmy Page is natuurlijk ook een begenadigd gitarist. Zijn stijl is heel goed te horen. White Summer laat zelfs de folky kant van Led Zeppelin doorschemeren. Voor de rest natuurlijk veel blues en de nodige psychedelische invloeden. Uiteindelijk is het goed dat The (New) Yardbirds plaats heeft gemaakt voor Led Zeppelin, maar ik vind dit evengoed een leuke band. Dit album loopt heel lekker en heeft een aantal leuke nummers. De voorkeur gaat uit naar Roger The Engineer.


Tussenstand:
1. Roger The Engineer
2. Little Games
3. Having A Rave Up
4. For Your Love
5. Five Live Yardbirds