Sabrina Starke - Outside the Box (2012)

Een nieuwe cd van Sabrina Starke, de liefhebber heeft er twee jaar op moeten wachten. Haar vorige langspeler, Bags & Suitcases, was een teleurstelling; het album neigde meer naar pop dan soul (iets wat je van iemand als Sabrina niet graag wilt horen). Liefhebbers van soulmuziek zullen dan ook blij verrast zijn wanneer ze Outside the Box zullen beluisteren. Starke keert terug naar haar roots: de soul! Daarmee kan je gerust zeggen dat de productie van deze cd een stuk aangenamer en beter is dan bij de vorige. Helaas laat het songmateriaal voor meer dan de helft te wensen over. Dan heeft de aardige productie ook niet veel waarde. De meeste liedjes klinken daardoor alsnog erg dertien-in-een-dozijn.

Waar is een nummer als A Woman’s Gotta Try? Die is er niet. Wat er dan wel de moeite waard is, is Backseat Driver. De bombastische klanken en het ska-jasje waarin het nummer is gestoken maken dit met afstand 't beste dat hier je zult vinden. Beluister ook nog even het gospelachtige I Cry, waarin Sabrina bij vlagen klinkt als Macy Gray (een dik pluspunt!), en de kleine piano-georiënteerde ballade Simplest Way, en je hebt het beste van het album te pakken. Een minpunt is dat er getracht wordt om de vele retrosoul producties te laten afwisselen met een enkele moderne, soms zelfs pseudo-dance productie (Sun Settle Down) of de pop-rock sound van Goldest Gold. Dat maakt de afwerking ietwat rommelig. Minder dan Yellow Brick Road, maar een vooruitgang ten opzichte van Bags & Suitcases.

Er is dus nog hoop.

Nederlandse artiesten krijgen in steeds meer uitlopende genres de benodigde aandacht. Één artiest die aan aandacht niet mag klagen de laatste jaren is zonder twijfel Sabrina Starke. Bekendheid verwierf ze met de hit Do for Love en haar eerste album Yellow Brick Road. Dit vrolijke, onbezorgde album leverde zelfs zoveel aandacht op dat ze getekend werd bij het vermaarde Blue Note. Twee jaar later kwam de opvolger, de verwachtingen hoog. Het werd Bags & Suitcases. Een album dat een meer folky karakter meekreeg. Nu weer twee jaar later is het tijd voor het derde album van Sabrina. Het album heet Outside the Box en het voor ons de vraag of ze de titel eer aan doet. Wij gaan het jullie vertellen.

De eerste single van het album hadden we reeds behandeld op onze website. This Time Around was een prima nummer met een luchtig karakter. Het deed me wat denken aan de sound die Joss Stone op haar album Introducing… bezigde. Het beloofde toch wel wat aardigs voor deze plaat. En om dan meteen maar met de deur in huis te vallen, dat is niet helemaal gelukt. Sabrina Starke doet goed haar best en heeft haar prachtige stem altijd mee, maar niet alle nummers kunnen genoeg overtuigen. Die link met Joss Stone’s Introducing blijft altijd wel een beetje op de achtergrond getuige nummers als All in Line en Goldest Gold. Sabrina probeert ook wat meer de hippe, electronisch/trance achtige kant te laten zien in het nummer Sun Settle Down. Bijgestaan door rapper BANG heeft ze hierin zonder twijfel het slechtste nummer te pakken. Kort daarachter is de zeer vermoeiende ballad Simplest Way.
Natuurlijk staat er ook genoeg prachtigs op deze plaat. Zo is het frisse reggae/ska achtige Backseat Driver. Op dit nummer wordt Sabrina bijgestaan door Ziggi Recado en dan was deze vibe te verwachten, het pakt goed uit. Maar echt hét prijsnummer van het album is zonder enige twijfel I Cry. Sabrina Starke klinkt op dit nummer als Macy Gray en dat mag zeker als een groot compliment gezien worden. Meer dan prachtig nummer.

Wat nu overblijft zijn drie aardige nummers die gewoon prima te beluisteren zijn. Sabrina Starke gaat met dit album een beetje terug naar haar debuut, maar red het als geheel niet bij die zeer goede plaat.

Dit vind ik toch wel het slechtste album van Sabrina tot nu toe. Ik vind het zo jammer want ze heeft een prachtige, bijzondere stem.
Verreweg het beste nummer op het album vind ik de single This time around. Lekker nummer hoor! Verder zijn I cry en Say whatcha wanna gewoon goed, maar de rest is matig tot slecht, Erg jammer is dat er geen toppers op staan zoals op haar debuut Yellow Brick Road wel het geval was. Do for love en Foolish behoren nog steeds tot een van mijn favoriete nummers aller tijden.
Hopelijk zet Sabrina dus niet deze trend door van een super album (Yellow Brick Road) naar een iets minder album (bags & suitcases) naar matig a slecht (dit album)!!

Ben niet zo bekend met Sabrina Starke. Ik vind over het algemeen -van wat ik hoor- de kwaliteit en productie van de liedjes niet echt bijzonder opvallend. Anders was het toen ik de 1ste keer een stukje van Backseat Driver hoorde bij DWDD. Pakkend, vlot, opvallend en goed gezongen. Tuurlijk zal er een link liggen naar Amy Winehouse, maar ik prefereer dan in deze met groot gemak Starke. De muziek van dit album kan zo bij Jools Holland en het luisterd lekker weg. Op het eind zakt het een klein beetje in, maar het lijkt erop dat Starke een blijvertje is.