Fates Warning - Still Life (1998)

fantastisch live-album. Zeer helder, fantastisch gezongen en songs die blijven boeien en beroeren! En een goeie mix tussen heavy en gevoel.

Jammer alleen van die meebrullende Duisters....

Er had veel meer ingezeten, het geluid is niet zo best en inderdaad die brulduitsers hoeven van mij niet zo, de zang is ook niet consequent, hij zit tegen het valse aan af en toe. De nummers op zich zijn goed, maar geef dan de voorkeur aan de studioversies.
Paralells en Disconnected heb ik op 4 sterren beoordeeld.

Fates Warning komt in de studio beter tot zijn terecht. Het vernuft en gevoel wordt live teveel overstemd door de power. Een sterke kant van de band wordt daarmee live erg tekort gedaan. Ook de zang haalt het niet bij de studioprestaties. The Eleventh Hour is een echte publieksfavoriet en de uitblinker van de CD.

Fantastisch monument deze live registratie van Fates Warning. Schitterende live uitvoering van A Pleasant Shade of Gray die me af en toe kippenvel bezorgd! En dan ook nog eens alle klassiekers die je maar bedenken kan van deze band, The Ivory Gate of Dreams, The Eleventh Hour of At Fates Hands gewoon waanzinnig goed!

Live-albums zijn al sinds mijn lang voorbije jeugdjaren een bijzondere interesse van mij: ruwweg één op de vijf muziekdragers in mijn bezit is een live-album. Dat heeft te maken met mijn allicht herkenbare opvatting dat live-albums de ideale verzamelaar zijn maar met een ruwer en vaak interessanter randje, even vaak gedragen door een dankbaar publiek. Als alles goed gaat natuurlijk.

Om de fysieke drager van dit album te pakken te krijgen heb ik een tijd geleden nog maar eens besteld bij Zoverstocks, ik vond daar een tweedehands exemplaar voor een correcte prijs, waarbij ik even de versie meegeef: Spinner - discogs.com.

Het gaat dus om een verzameling opnames tijdens Europese optredens in de periode 16-26 april 1998 (ook volgens het boekje), ik verwijs even naar mijn bericht bij het studioalbum A Pleasant Shade of Gray: mijn vraag of er een overlap is tussen de eerste helft van deze Still Life, de video / dvd uit 1998 en in het bijzonder cd 2 van mijn uitgebreide versie van APSoG? Het antwoord hierop komt wel deze richting uit. Metal Archives zegt van wel.

De eerste helft annex eerste schijf van deze dubbelaar laat een integrale uitvoering horen van het album A Pleasant Shade of Gray en dat album is een bijzonder... bijzondere beleving. De drumpatronen van Mark Zonder zijn fantastisch, zanger Ray Alder schurkt soms tegen het randje aan, maar alles gaat goed met een prima doch steviger geluid en een aandachtig publiek. Hier beroert ene Jason Keazer (Divine Regale) de keyboards.

Schijf twee bevat bevat een losse verzameling nummers uit de andere albums met Ray Alder maar ook Prelude to Ruin, album Awaken the Guardian (1986) en oorspronkelijk met zanger John Arch, waar Alder het toch moeilijker heeft. Opmerkelijk is ook een volledige uitvoering van The Ivory Gate of Dreams van het voor mij nog taaie album No Exit, maar ook de rest is meer dan de moeite, hierbij met hulp van ene Bernie Versailles, die nog de gitaren geselde bij o.a. Agent Steel. Iets meer tempo, iets steviger ook op deze schijf met een aantal ronduit klassiek geworden Fates songs. Een enthousiast publiek smult mee.

Mooie aanwinst voor mij als toenmalig enig album om de Fates Warning verzameling te vervolledigen na hen al die jaren te hebben genegeerd, het respect voor hun muziek én zanger Ray Alder blijft groeien. Alles gaat goed.

gewoon een dijk van een album