Jadis - As Daylight Fades (1998)
mijn stem
9 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Jadismusic
-
Sleepwalk (8:11)
-
Batstein (7:04)
-
Daylight Fades (4:58)
-
Wonderful World (8:18)
-
Falling Away (7:10)
-
The Beginning & the End (6:13)
-
In Isolation (7:21)
-
More Than Meets the Eye (3:29)
-
No Sacrifice (7:14)
-
Holding Your Breath (10:09)
0
Dweezle13
geplaatst: 18 december 2009, 04:00 uur
Hier komt dan de eerste recensie ik (die), er binnen een week c.a.nu 30-toptitels van bands belicht heeft ,ik zit n.l.nog maar sinds een week nog op deze site...
Een wonderschone selectie alsof het ballet ,door de note-kraker in gepaste violette molieres door denkers en dichters wordt uitgedacht,met elastische danser/s- en hen hun pierouette's gretig aftrek vinden,het schept het duidelijk genoegen van hun fel-besproken 'garden'gig,in hampshire,engeland,2001-live opgenomen en het resultaat mag er dan ook meer dan eens zijn.
De dromerige nummers met lichtvoetige keyboards en het meerstemmige gitaar/bas-ritme,van john jowitt(arena,iq,frost,ark),heeft alleen al genoemde een behoorlijke referentie-lijst met zelfs nog het(caamera-project van en met,toetsenist:clive nolan,pendragon,threshold etc),de band legt totaal geen twee tot tien eieren per dag na de jaren lange beroering binnen de gelederen met alle in-activiteiten is de fabricatie binnen de band weer opgepakt,na het album ,somersault ,met dit,live-album.
De sound alleen ook al op dit album rust op de sound van de jaren:70'/80,met funky-belevenissen en grote invloed van bassist,steve hunt en zelfs hij meegesleept heeft stephen christey,drums,getuige van een minder dan electronische gedigitaliseerde vol-sound|||
Dit is de her-opstanding van een live-statement,fabelachtig en majestieus.
De pionieren binnen de symfo die mooie herinneringen laten samen-smelten met prachtige amethysten en esmeralden van nummers kaatsen de knikkers uit de flipperkast.
De voordeel van de twijfel is natuurlijk het geniale gitaarspel van gary chandler,meer dan uitstekend en waardoor als een gekko, het schuim uit mijn mondhoeken blijft komen.
De overtuiging van een nummer als,batstein,en falling away,en ook de meerstemmig-heid van het gitaar geluid wat totaal niet verloren gaat.
Mijn initiele bevindingen van deze jongleurs die op de grootste bal door een confettie-kanon in het circus theater om zeep geholpen worden.
De perfecte illustratie van change'van de muzikale drift getuigd van een scepter en een robijnen-kroon...niks is businuess as usual'en alles wordt dan ook perfect in de turquise gezet.
Dit is de haagse bluf dit is de merengue,dit heeft alles...,onverdienstelijk de rol van martin orford(iq),
Dit sandelhout heeft alles,en ook no sacrifice,wonderland allemaal van een dure griffel voorzien.
Ook isolation,en holding you breath(wat zelfs uitstijgt naar een langere telslag dan het originieel is magistraal door vooral ook het adem benemdende gitaar-werk van chandler...Ik mocht de band dan ook al twee keer eerder aanschouwen in,2004 in zoetermeer)(de kunst-boerderij)met iq,en in april,2005 in America op het rosfest spektakel met'arena...Dit muzikale theater blijft altijd als een huis staan.
Een wonderschone selectie alsof het ballet ,door de note-kraker in gepaste violette molieres door denkers en dichters wordt uitgedacht,met elastische danser/s- en hen hun pierouette's gretig aftrek vinden,het schept het duidelijk genoegen van hun fel-besproken 'garden'gig,in hampshire,engeland,2001-live opgenomen en het resultaat mag er dan ook meer dan eens zijn.
De dromerige nummers met lichtvoetige keyboards en het meerstemmige gitaar/bas-ritme,van john jowitt(arena,iq,frost,ark),heeft alleen al genoemde een behoorlijke referentie-lijst met zelfs nog het(caamera-project van en met,toetsenist:clive nolan,pendragon,threshold etc),de band legt totaal geen twee tot tien eieren per dag na de jaren lange beroering binnen de gelederen met alle in-activiteiten is de fabricatie binnen de band weer opgepakt,na het album ,somersault ,met dit,live-album.
De sound alleen ook al op dit album rust op de sound van de jaren:70'/80,met funky-belevenissen en grote invloed van bassist,steve hunt en zelfs hij meegesleept heeft stephen christey,drums,getuige van een minder dan electronische gedigitaliseerde vol-sound|||
Dit is de her-opstanding van een live-statement,fabelachtig en majestieus.
De pionieren binnen de symfo die mooie herinneringen laten samen-smelten met prachtige amethysten en esmeralden van nummers kaatsen de knikkers uit de flipperkast.
De voordeel van de twijfel is natuurlijk het geniale gitaarspel van gary chandler,meer dan uitstekend en waardoor als een gekko, het schuim uit mijn mondhoeken blijft komen.
De overtuiging van een nummer als,batstein,en falling away,en ook de meerstemmig-heid van het gitaar geluid wat totaal niet verloren gaat.
Mijn initiele bevindingen van deze jongleurs die op de grootste bal door een confettie-kanon in het circus theater om zeep geholpen worden.
De perfecte illustratie van change'van de muzikale drift getuigd van een scepter en een robijnen-kroon...niks is businuess as usual'en alles wordt dan ook perfect in de turquise gezet.
Dit is de haagse bluf dit is de merengue,dit heeft alles...,onverdienstelijk de rol van martin orford(iq),
Dit sandelhout heeft alles,en ook no sacrifice,wonderland allemaal van een dure griffel voorzien.
Ook isolation,en holding you breath(wat zelfs uitstijgt naar een langere telslag dan het originieel is magistraal door vooral ook het adem benemdende gitaar-werk van chandler...Ik mocht de band dan ook al twee keer eerder aanschouwen in,2004 in zoetermeer)(de kunst-boerderij)met iq,en in april,2005 in America op het rosfest spektakel met'arena...Dit muzikale theater blijft altijd als een huis staan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.