Erg ruige Engelse speedmetal, dat deels ook ruig klinkt door het geluid van deze plaat . Dat is namelijk niet om over naar huis te schrijven. Het songmateriaal daarentegen is ok. Ik werd eerst op het verkeerde been gezet door de band, omdat de intro van het titelnummer klinkt alsof Kraftwerk onder een andere naam een plaatje uit heeft gebracht, maar na zeg maar 30 seconden breekt het gitaargeweld dan toch echt los. De zanger deed me bij vlagen aan Rob Halford denken, maar dan wel veel ruwer.
Atomkraft is een wat obscure Speed Metal band uit de UK. Ten tijde van deze opnames bestond de band uit drie leden. Bassist en zanger (en tot op heden enige lid die in alle incarnaties van de band speelde) Tony Dolan, geholpen door gitarist Rob Mathew en drummer Ged Wolf.
Keith Nichol was de producer, een man die in die periode heel veel van de (NWOBHM) Britse metal platen produceerde. Zo prijken er ook namen als Venom en Raven op zijn CV, among others.
De productie is lang niet hoogstaand, maar dat siert deze muziek juist ook wel wat. Het geeft alles een wat ruigere sfeer wat prima bij de Speed Metal van deze mannen past.
Muzikaal gezien kan ik eigenlijk niet klagen. De solo's an Mathew zijn niet baanbrekend, maar degelijk. Verder vind ik de stem van Dolan dan weer niet zo heel erg bijzonder. Hij kan wel aardig zingen hoor, maar ik word er met deze plaat niet enthousiast van.
Mede daardoor een plaatje dat voor mij niet boven de middenmoot uit kan komen. Een aardig plaatje, maar ik zou er niet versteld van staan als ik deze over een paar weken alweer vergeten ben.
Begrip voor het uitblijven van eeuwige roem, maar dat belet me niet om dit binnen het genre een erg fijne worp te vinden. Het amateurgevoel is zeker aanwezig, maar wie daarop let is een kniesoor
Bij vlagen is het wel verdrinken in de Venom-invloeden maar over het algemeen kan ik wel hard gaan op Atomkraft. Vooral This Planet's Burning is te gek. Vooral omdat hier een eigen gezicht vam de band rondom Tony Dolan te zien is.