Georges Delerue - Le Mépris (1963)

Hoewel Georges Delerue zijn meest interessante scores schreef in de jaren '60, ten tijde van de Nouvelle Vague, heeft de componist slechts eenmaal samengewerkt met Jean-Luc Godard.

Voor Le Mépris schreef Delerue een hoop muziek, maar Godard besloot slechts 1 thema, dat van Camille, keer op keer te gebruiken in de film. Hoewel de vele herhalingen van een zelfde thema mogelijk monotoon kunnen gaan klinken, is daar hier in de verste verte geen spraken van. Dat is zowel te danken aan het de onverwoestbaarheid van het sterke thema alsmede de manier waarop de regisseur het gebruikt heeft.

Het is een werkelijk hartverscheurend thema, geschreven voor enkel strijkers en maakt dankbaar gebruik van de arpeggio techniek. Het al enorm zware thema krijgt door deze techniek een soort van dramatische progressiviteit mee, die geheel in dienst staat van de dramatische verwikkelingen. Ingenieus is hoe een op zich vrij eenvoudig thema gebruikt wordt tegen de achtergrond van een Griekse tragedie, vermengt met een zelfde tragedie omtrent de scheiding van een koppel. Naast het prachtige thema biedt de score ook wat andere sombere muziek, die eveneens daadkrachtig is.

Delerue heeft wel vaker scores geschreven met een helder, tragisch karakter gericht op de psyche van de mens. Maar de wijze waarop hij het noodlot muzikaal weerspiegelt zoals voor Le Mépris is nimmer zo sterk geweest. De emotionele puurheid daarentegen is wel op soortgelijke wijze in vele andere scores terug te vinden