De eerste helft van de cd wordt gedomineerd door de nummers die we kennen van het onderschatte Cendre die, hoe goed die hier ook passen, mij het gevoel van een aanschaf niet gaven. Echter, dit wordt in de tweede helft alsnog gerechtvaardig. Neem de opeenvolgende tracks AUN40 en Nemuru, wat een schoonheid! Nemuru klinkt overigens als een herbewerking van River Of Sound van Venice, maar ik kan me vergissen.