Guillemots - Hello Land! (2012)

Fantastisch sfeervol album met verrassende folkachtige liedjes. Leuke en lekkere wendingen waardoor het afwisselend blijft. Muzikaal dik in orde. Een pareltje tussen de grote hoeveelheid indierock releases (die mij niet altijd weten te boeien)

Dit is inderdaad een verrassend plaatje geworden. Guillemots weet namelijk al jaren hun draai niet te vinden. Het debuut Through the Windowpane bevat erg fijne popliedjes, maar Red ging dan weer een heel andere kant op. Dat album is hip, fris, opzwepend, pakkend en toegankelijk; hetgeen fans van het debuut niet echt aansprak. Ik kon er van genieten, dit in tegenstelling tot Walk the River (dat overigens wel goed ontvangen is op MuMe). Walk the River voelt aan als een geforceerde herhalingsoefening; de inspiratie is even op en dat kan natuurlijk niet bij een band als Guillemots. Daarom besluit de band met een uniek project te komen, waarvan Hello Land! een eerste onderdeel is.

Guillemots wil namelijk in één jaar vier platen uitbrengen. Ik neem daarbij aan dat ieder album zich bindt aan een seizoen. Geldklopperij? Nee hoor; de platen worden voor een kleine 8 pond aangeboden en dan heb je toch driekwartier aan luisterplezier. En luisterplezier it is. Folk past goed bij Guillemots, waardoor dit mogelijk het beste album van de band is tot nu toe. Nummers gaan geregeld over de zes minuten heen, wat de nodige diepgang en 'plottwists' met zich meebrengen. Southern Winds raakt een gevoelige snaar, waar vooral The Norwegian Flute Ensemble en Jaren Horn Musikkforening voor zorgen. Een epische folk/popplaat wordt het hierdoor. Outside is dan weer opzwepend en zomers.

Guillemots is weer back in the game en mijn tip is om de volgende drie platen goed in de gaten te houden!

Up on the ride dat is toch wel een heel mooi nummer vooral op het laatst echt een beach boys pets sounds rilling over m'n rug heen.