Project Omeaga - Ey Oh! (2012)

De tweede release van Eugene Van Brakel en Bertram Kruit (of is het nou een van de twee die de nummers produceert?) in korte tijd. Project Omeaga staat voor een meer duistere en experimentelere sound dan het alias Meagashira. Er waren grote verwachtingen van deze EP van mij, omdat de opvolger van het geliefde Prednison Attack hier op zou staan. Dat is Ey Oh! geworden.


Bunker Opera is een vrij weirde track met heen en weer vliegende geluiden en een donkere synth op de achtergrond. De vocalen zijn ook niet bepaald vrolijk. Het is meer een track voor de doorgewinterde luisteraar. Prima track, maar nog niet iets om ècht warm van te worden. Er is eigenlijk niet echt iets mis mee, maar het is gewoon niet perfect.

Ey Oh! de veelbelovende track die een van de meest gedraaide platen van de afgelopen tien jaar zou moeten opvolgen. Dus het was vereist dat het een redelijk toegankelijk nummer moest zijn, catchy èn vooral niet cheesy. Dat is wel aardig gelukt denk ik. De bekende sample uit Prednison Attack (''Enzyme records'') is vervangen door ''The sounds of the Afterlife'' wat tevens de naam is van het label. sterke sample, kort, krachtig en vooral de computergestuurde stem klinkt erg gaaf. Wat de kicks betreft ben ik ook erg te spreken. Deze is niet lomp, maar vrij kort en scherp. Ik heb nog niet eerder zoiets gehoord. Na de break opent de melodie, gemaakt van gierende synths. Redelijk apart ook weer, maar wel geslaagd.

Ik kende The Banjo and the Castanets al, daar was al eens een sample uit een set van online gezet. Alweer 2 jaar geleden volgens mij en ik was deze alweer bijna vergeten, maar hier is hij dan toch eindelijk! Dit is ook weer een freaky track. De melodie, de samples en het hele gebeuren is eigenlijk gewoon gestoord. Maar o, die melodie is zo lekker! Vooral na de break, met de extra laag erbij klinkt het geheel erg goed. Zondermeer mijn favoriete track van deze release.

Weer kwaliteit op deze drie-tracker van de heren. Heerlijke verfrissing tussen de meeste mainstreamreleases die steeds meer op elkaar gaan lijken.

4*

Mee eens , alleen ben ik iets voorzichtiger in de score. De synths zijn wel behoorlijk aanwezig en ook behoorlijk overstuurd.. Maakt het wel wat zwaar om te luisteren maar het is zeker vet gedaan!!

In een andere context heb je dat ook wel bij bands waarbij alle instrumenten stuk voor stuk zo hard zijn opgenomen dat je wat dynamiek mist en er een muur van geluid op je afwalst..