Friends - Manifest! (2012)

Na hen vorige week in Bitterzoet te hebben gezien kijk ik erg uit naar deze release. Veel afwisseling in hun stijlen, van indie-pop naar funk met een vleugje Prince. Fijn dansbaar iig.

Ik ben benieuwd wat de band op termijn kan betekenen. Hoe dan ook, ik verwacht dat de zangeres, Samantha Urbani, het ver gaat schoppen.

De band is btw genoemd in de lijst van BBC's Sound Of 2012.

De twee nummers die ik van hen ken, Friend Crush en I’m His Girl, vind ik beide best fijn (en vooral de laatste). Ik ben benieuwd wat er nog meer op het album te vinden is. Terechte vermelding in de BBC’s Sound Of 2012, trouwens. Nu maar hopen dat dat z'n vruchten afwerpt...

Mind Control is hier te beluisteren en Sorry daar.

Nu op de luisterpaal.

en al weer verdwenen ook. Omdat ik hem beluisterd heb is het toevallig nog beschikbaar,maar wel een vreemde situatie.

Leuk album, geen hoog niveau, maar lekker fris. Toch mis ik iets. Live kwam het beter uit de verf, Ik zal het nog een aantal luisterbeurten geven om tot een eindoordeel te komen. Nu voorlopig een 3,5.

Zag best uit naar dit album.
De vier tracks die al op internet rondzweefde bevatte al die gezellige cassettebandjes met Dolby b sfeer waar New York cool de sfeer tekent met een palet van Blondie, ESG en Sheila E.
De songs die ik kende worden niet door nieuwe albumtracks overtroffen echter.
Jammer, maar er blijft genoeg over om te smullen.
Geen plaat met diepgang, maar frisse indiebubblegumpop van de straat.

Erg leuk popalbum met een alternatief randje. Op momenten doet het sterk denken aan de new wave van weleer, met een soort van "zweverige" en lo-fi afwerking. Ook de jaren ’90 sound is nooit ver weg. Soms krijg je als luisteraar bijna de indruk alsof ze gewoon 'n aantal willekeurige liedjes op Manifest! hebben gepleurd, ik vind het album niet echt samenhangend, al zorgt die afwisseling ook wel zo voor zijn charme (de zangeres blijft immers wel een constante factor). Qua songmateriaal is alles wel in orde. Het is simpel, dat mag best gezegd worden, maar het ligt allemaal (!) wél goed in het gehoor en het materiaal luistert bijzonder gemakkelijk weg. Een voorkeur voor één of meerdere nummers heb ik dan ook niet. Het scheelt dat de speelduur van 't album meevalt; 38 minuten is net genoeg om ervoor te zorgen dat de muziek van deze vrienden op de voorgrond blijft, en zodoende niet weggezet hoeft te worden als achtergrondmuziek. Ik hoop wel dat we nog meer van hen in de toekomst zullen horen.

Goede review van Indiestyle. Heel herkenbaar.