Van der Graaf Generator - Alt (2012)

Weer een nieuwe van Van Der Graaf Generator. Die mannen kunnen niet stil zitten.

Benieuwd. Hun vorige bleek een enorme 'groeier' (zeker na het concert en de DVD). Hammills laatste solo klonk redelijk geínspireerd, maar ook als een afscheid. Dus ook benieuwd hoe dát facet hier terugkeert.

Dit schreef ik voordat ik wist/las dat ALT 'instrumental improvs & experiments' als ondertitel had. Dus eigenlijk niet te vergelijken met het vorige band album en al helemaal niet met Hammill meest recente solo-output.

Na twee luisterbeurten kan ik wel concluderen dat VDGG er niet in slaagt om een coherent sferisch album te maken, daarvoor is het teveel los hangend zand. Het geheel is zeer sterk geënt op Guy Evans' drumwerk met flarden orgel en hoekig gitaarwerk. Maar Evans ritmes zijn erg bepalend - hij schreef ook de liner notes (toeval?). Zoals je wel op concerten hoort in korte improvisaties in oudere songs van de band (The Black Room of Lemmings of zo), of ook nieuwere (Nutter Alert bijv.). Het is zeer vergelijkbaar met de instrumentals zoals ze ook op Grounding in Numbers terug te vinden waren. Zeker geen fillers, of overgangen, omdat ze wel degelijk eigen inspirerende elementen kennen - zo zit er in Splendid op dit album een erg dreigende orgelpartij.

Maar zonder Hammills vocalen, waarbij je dus zowel de stem als de tekst mist, is het toch ook niet echt heel erg bijzonder. Ik ben tot nu toe nooit echt helemaal overtuigd geraakt van dergelijke instrumentale output van Hammill c.s. (of het nu PH&GE, met Roger Eno of helemaal solo was). Er mist gewoon iets, want het haalt zeker niet de sfeerrijke sferen van bepaalde instrumentale uitwaaierende postrock acts. Nog los van wat de nieuwswaarde daarvan geweest was.

Toen ik hoorde dat 'alt' uitkwam, een album met instrumentale improvisaties, werd ik in eerste instantie best vrolijk. A grounding in numbers was al redelijk verassend en blijkbaar zijn de oude mannen van VDGG nog lang niet van plan op safe te gaan spelen.

Helaas wordt ik niet zo vrolijk van het beluisteren van Alt. Improvisatie is toch 1 van de mooiste manieren om muziek te maken maar lang niet altijd een van de mooiste om naar te luisteren.
Het kan wel: als je als luisteraar in staat bent om in de huid van de muzikanten te kruipen kan geïmproviseerde muziek heel boeiend zijn. SUpersilent heeft zo wel wat muziek gemaakt. Ik slaag daar niet in bij ALT. Het klinkt allemaal te fragmentarisch en teveel als gepiel. Slechts bij enkele nummers waar Hugh banton de leiding neemt ben ik bij de les.

Vind ik Alt een goede plaat? nee. Ben ik teleurgesteld? Nee. Ik heb die compromiesloze alles-of-niets mentaliteit van VDGG altijd bewonderd. Je moet dan ook niet zeuren als het dan ook een keer 'niets' wordt. Ik ben pas echte teleurgesteld als VDGG een karikatuur van zichzelf wordt als zoveel van hun tijdgenoten.

Dit is de enigste geluidsdrager van dit combo dat geen ruime voldoende krijgt van mij
Hier beleef ik weinig plezier aan ,tenzij je zin hebt om je vrouw eens lekker in de gordijnen te jagen