Sonny Rollins - Way Out West (1957)

Fijn, subtiel en licht album. Stuk voor stuk prima tracks en Rollins is in goede vorm. Heerlijk relaxed.

In de liner notes zegt Sonny dat hij het zelf bedacht heeft. Hij was vroeger fan van western films. Als er geen indiaan in werd doodgeschoten vond ie het een goede film.

Het leuke aan deze plaat is het Western-gevoel. De hoes geeft dat gevoel natuurlijk al weer, maar hoe zo'n nummer als I'm an Old Cowhand begint met de drummer die paardenhoeven nabootst, is gewoon briljant.
Rollins wilde ook dat het nummer het gevoel zou geven alsof je in het zadel zit. Op plaatkant 2 komt dat hoefgetrappel nog een aantal keer terug. Als drummer vind ik dat echt fantastisch!

Deze plaat is als trio opgenomen, dus zonder pianist. Bas, sax en drums, wat de plaat een beetje een rauw gevoel geeft. Drummer Shelly Manne, bassist Ray Brown en Ronny hadden ook nog nooit met elkaar samengespeeld, wat het des te knapper maakt. hoe soepel en coherent deze plaat klinkt. Er is zoveel dynamiek en bij bijvoorbeelde bassolo in Solitude houd je als luisteraar gewoon je adem in, om niks te missen.