Mevrouw Tamara - Ik Ben Spiritus (2012)

Diegenen die bij Eefje’s debuut ‘Roosbeef! Roosbeef!’ riepen, zullen bij het beluisteren van Ik ben Spiritus wel ‘Eefje de Visser! Eefje de Visser!’ gaan roepen, maar dat gaat altijd zo. Toch snijdt de vergelijking Eefje-Mevrouw Tamara meer houdt dan Roosbeef-Eefje; het komt voornamelijk door Tamara’s stem. Ik ben Spiritus is echter meer lo-fi en wat rauwer dan De Koek.

De liedjes zijn dromerig en soms bijna schetsmatig, ware het niet dat die skeletten van liedjes volgehangen worden met opvallende andere geluiden en geluidjes. In het ironisch genoeg ‘Verdoofd’ getitelde liedje is Mevrouw Tamara opvallend extravert. Het rammelt bijna als een indiepopliedje, maar verandert in een bescheiden draaikolk van geluid.

Ook de teksten zijn redelijk minimalistisch, maar daarom zo opvallend. Elke tekst is opgebouwd uit gewone woorden, gewoon taalgebruik, maar ik krijg vaak het gevoel dat ik net een stukje van de foto mis, waardoor ze ergens prikkelend abstract aandoen. Vooral ‘Yvette’ heeft een intrigerende tekst.

Ik ben Spiritus is een geslaagd minialbum geworden, maar daar zit eigenlijk het pijnpunt. De kleine zeventien minuten doet naar meer verlangen, naar minstens nog een kwartier erbij. Deze vriendelijke, bescheiden gekte belooft in elk geval heel wat voor een full-length. Tot die tijd zal het veel Ik ben Spiritus draaien worden, want dat verdient Mevrouw Tamara.

Wat een album zeg! Echt jammer dat het na een ruim kwartiertje al voorbij is, en je opnieuw op play moet drukken. Ik kende alle nummers van haar Bandcamp-pagina al, maar ook de drie Yvette's zijn goede nummers!

De grote outsider bij de Beste Singer-Songwriter van Nederland heeft helaas alleen pas dit mini-album gemaakt. Vraagt naar meer, veel meer!

Mevrouw Tamara heeft een heel mooie duidelijke stem, met een eigen klank. Ze schets met woorden waardoor het aan de luisteraar is om het te duiden. Daar moet je van houden, maar als je dat doet, dan is die onderkoelde sensualiteit in de muziek van Mevrouw Tamara wel iets om naar te luisteren. Muzikaal gezien heeft het ook wel wat weg van de inventiviteit van een Radiohead.

Het heeft veel te lang geduurd, maar 15 januari is het dan eindelijk zover. Een vervolg op Ik ben Spiritus. Op de facebook pagina staat haar nieuwe clip: https://www.facebook.com/MevrouwTamara.

Ik zit elk nummer minutenlang te hopen dat het omslaat naar iets minder etherisch, iets minder sferisch. Dat gebeurt alleen nooit. Helaas. Verloochende potentie, mijns inziens. Want ik hoor meermaals aanzetten tot pakkende melodieën, om die vervolgens verzwolgen te horen worden door die alomaanwezige auditieve pap van dromerigheid. Slecht is het niet, slechts zonde.