Brendan Benson - One Mississippi (1996)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Virgin
-
Tea (1:09)
-
Bird's Eye View (1:29)
-
Sittin' Pretty (2:54)
-
I'm Blessed (3:00)
-
Crosseyed (4:23)
-
Me Just Purely (2:44)
-
Got No Secrets (3:22)
-
How 'Bout You (3:02)
-
Emma J (3:49)
-
Insects Rule (3:09)
-
Maginary Girl (3:06)
-
House in Virginia (3:50)
-
Cherries (7:00)
0
whoknowslisa
geplaatst: 27 mei 2009, 19:41 uur
Zonde dat Brendan niet de erkenning lijkt te krijgen die hij verdient.
Ik vind het altijd moeilijk om te zeggen bij de albums van Brendan Benson welke ik nou béter vind. Dat vind ik een vrij ruim begrip. Als je puur naar de songs kijkt, is misschien 'Lapalco' wel een beter album. Echter, 'One Mississippi' is mijn absolute favoriet van de solo-albums van Brendan.
Naast dat de songs op zichzelf sterk zijn, klinkt het echt als een geheel, de songs staan met elkaar in verband. Brendan wordt vaak aangerekend dat hij niet teveel bezig is met rijmen, en niet zozeer met goede teksten, maar hiermee ben ik het niet eens. Toegegeven, zijn liefde voor rijmen is vrij duidelijk, maar de teksten zijn wel degelijk goed geschreven. Van het evile 'Sittin' Pretty' naar het lievelijke 'Emma J' tot de bekentenis in 'Got No Secrets' en als opener een lief liedje over het drinken van thee met zijn liefje. Het klinkt allemaal even leuk en geloofwaardig als mr. Benson het zingt.
Brendan bewijst met deze goede debuutplaat dat the Raconteurs onterecht als 'de band van Jack White' gezien wordt; de ándere songwriter en zanger van de band mag er ook zijn.
*bij mij is de hoes trouwens ook anders. XD
Ik vind het altijd moeilijk om te zeggen bij de albums van Brendan Benson welke ik nou béter vind. Dat vind ik een vrij ruim begrip. Als je puur naar de songs kijkt, is misschien 'Lapalco' wel een beter album. Echter, 'One Mississippi' is mijn absolute favoriet van de solo-albums van Brendan.
Naast dat de songs op zichzelf sterk zijn, klinkt het echt als een geheel, de songs staan met elkaar in verband. Brendan wordt vaak aangerekend dat hij niet teveel bezig is met rijmen, en niet zozeer met goede teksten, maar hiermee ben ik het niet eens. Toegegeven, zijn liefde voor rijmen is vrij duidelijk, maar de teksten zijn wel degelijk goed geschreven. Van het evile 'Sittin' Pretty' naar het lievelijke 'Emma J' tot de bekentenis in 'Got No Secrets' en als opener een lief liedje over het drinken van thee met zijn liefje. Het klinkt allemaal even leuk en geloofwaardig als mr. Benson het zingt.
Brendan bewijst met deze goede debuutplaat dat the Raconteurs onterecht als 'de band van Jack White' gezien wordt; de ándere songwriter en zanger van de band mag er ook zijn.
*bij mij is de hoes trouwens ook anders. XD
* denotes required fields.
* denotes required fields.