Belinda Carlisle - Heaven on Earth (1987)

Bevat de hits; Heaven is a Place on Earth, Circle in the Sand en I Get Weak.
Deze cd is behalve voor fans van Belinda Carlisle een aanrader voor iedereen die van echte 80's muziek houdt, en voor liefhebbers van lekkere luchtige feel-good pop.

oh ja... deze heb ik ook nog op een bandje gehad. Eerste twee nummers zijn best oke, daarna gets ze inderdaad behoorlijk weak.

Een geweldige stem heeft ze niet, maar op de een of andere manier vond ik haar wel sexy zingen. Heaven is a Place on Earth is vreselijk bombastisch natuurlijk en Circle in the Sand weer erg lieflijk. Nee, doe mij het nummer Leave a Light On maar, die is wel aardig (staat op album wat ze hierna uitbracht). Solo heeft ze verder niet veel potten kunnen breken dacht ik.

kan me dit plaatje nog herinneren. nostalgie!!!

Eén van mijn eerste cd's. Ik herinner me dat ze in de platenwinkel lag voor 645 frank (ongeveer zo'n 16 euro) en dat was voor die tijd goedkoop, dus voor dat 'spotprijsje' liet je Belinda niet liggen . Best een aardig schijfje dat de sfeer van de jaren 80 uitademt. 'Should I let you in' is geen topnummer, maar we brulden het toch lekker mee. Voor het jonge volkje: Belinda was toen een beetje onze Eva Longoria...

Ik vond en vind Belinda leuk, maar haar eerste cd vond ik leuker dan dit album.
Mooie stem, maar de nummers zijn zo fantieloos en vaak op het randje van infantiliteit. Maar ja, hapklare brokken voor de meute moeten er ook zijn.

Op een paar nummers na is het niet zo veel bijzonders imo.

Plaat die volledig gedragen wordt door enkele classics (Heaven Is A Place On Earth, Circle In The Sand, I Get Weak) die nog regelmatig op de nostalgische radziozenders voorbijkomen.

Wel overduidelijk voor de hitparade geproduceerd; de meeste tracks op deze plaat vormen slechts een figurantenrol.

Goeie singles, matig album.

Het (solo) doorbraak album van Belinda Carlisle. Ik moet eerlijk bekennen dat ik eigenlijk wel een zwak heb voor Belinda (zowel qua muziek alsmede qua uiterlijk). Fijne klankkleur samen met haar bekende "gorgel" doen mij wel wat. Dit album is het stevigste uit haar oeuvre.

De drie singles zijn erg sterk. Het rockerige Heaven is a Place, het sexy Circle in the Sand (met dito clip) en het daar tussen in liggende I Get Weak. Overigens kwamen er nog meer singles van dit album maar helaas werden dat allemaal geen hits. De rest is wellicht niet allemaal even sterk maar allemaal goed aanhoorbaar.

Ik ben het met Vigil eens.
Belinda (en nog wat anderen) maakte een vorm van pop (weleens powerpop genoemd) waarin goede composities tezamen met spannende arrangementen ten gehore gebracht werden.

Het zangtalent van deze dame is misschien niet buitenzinnig groot, maar ze heeft wel een unieke sound.
De singles waren sterk en boeien nog steeds.

Ja, ik hoorde hem op de radio... de single...
Hoe kant het ook anders, zo'n mee zingert. Dat moest haast wel jaren 80 zijn, und indeed

Deze plaat rockt her en der wel erg lekker.

Ik weet dat het een zwik studiomuzikanten zijn die dit hebben ingespeeld. Maar bijvoorbeeld Should I Let You In? is echt heerlijk ingedrumd en heet mooie gitaar-momenten. Ik kan dat nummer wel gebruiken als voorbeeld, hoe je een goede rocksong schrijft.

Ik vind I Feel Free toch één van de mindere nummers. Beetje irritant zweverige zanglijn op een irritant drumritme.

Het rockerige Nobody Owns Me blijft voor mij het beste nummer van het album. De drie grootste hits doen ook nog prima mee. De rest zegt me even niets meer.

Lekker optreden uit 1988: BELINDA CARLISLE GOOD HEAVENS TOUR 1988 FULL CONCERT - YouTube.

Met onder andere Denny Fongheiser op drums, Susie Davies op toetsen en Rick Boston op gitaar

Leerde ooit een meisje kennen genaamd Fiebie Karlijl. Tenminste, dat is hoe ik het in mijn hoofd voor me zag. Ik keek uiteindelijk erg vreemd op toen ik het op papier zag staan als Phoebe Carlisle.
Dat deed me natuurlijk direct denken aan Belinda Carlisle, die hoorde ik toen bijna dagelijks op de radio en tot op de dag van vandaag nog steeds als toevallig net de autoradio wordt ingeschakeld. Wat betreft vaakst gehoord op de radio door de jaren heen dan zou Heaven on Earth op eenzame hoogte bovenaan staan, zelfs nog boven Shania Twain.

Humor: in het bijbehorende boekje staat onder The Players het rijtje meespelende muzikanten opgenoemd, eindigend met Belinda Carlisle: Air Guitar..

Ik vind haar grote klassiekers wel goed (Heaven is a Place on Earth, Circle in the Sand). Op 12 augustus treedt ze op in België. Eens gaan horen...

als afsluiter op San Junipero (Black Mirror) is de opener wel echt ge-ni-aal.

Circle in the sand blijft een intrigerend nummer, poppy maar er zit toch een soort diepgang in en ik vind het zwierige instrumentale middenstuk geniaal. Heaven is haar kenmerkhit maar die is erg overplayed

Goed album waarvan de hit Heaven is a place on earth wat doodgedraaid is, het rockachtige Nobody owns me en de ballad Love never dies zijn de beste ballads
Belinda heeft een fijne stem om naar te luisteren

Wat mij betreft de enige plaat onder haar naam die de moeite waard is, en dan nog alleen de titelsong en het wonderschone 'Circles in the Sand'. Verder is de plaat best wel hard geproduceerd en is alles volgepropt met studio-instrumentjes. Zo ramt de drumcomputer je trommelvliezen aan gort, maar als je het bij de twee genoemde nummers houdt, kom je er redelijk ongeschonden vanaf.

Een knetterstupide hoes trouwens. Ik meen wel dat een hoop mannen haar wel een erg mooie vrouwen vonden.

Op elk album is wel wat prima's te vinden, ik dacht dat het 2e album niks was maar die valt me heel erg mee.
Circle in the sand zou bij mij hoog eindigen in een 80's top 100.

Belinda is meerdere personen begrijp ik

Als je honderden posters van haar in je kamer zou hangen wel.

Kan me de hits goed herinneren, luister de cd nu als een poppy AOR-plaat. Weinig verrassend, al zag ik de Cream-cover I feel free niet aankomen. Prima songs verder, past mooi tussen de platen van The Bangles en Cher uit die tijd. Refreinen worden wel eens teveel uitgemolken, verder geen kwaad woord over Heaven on Earth.