Arcana - As Bright as a Thousand Suns (2012)

Vier jaar hebben we erop moeten wachten, maar nu is hij er dan: de nieuwe full-length van Arcana! Het is weer een erg mooie, sfeervolle plaat geworden. Voor de liefhebbers van de groep de moeite van het beluisteren waard!

Eindelijk is er dan weer een nieuwe volbloed Arcana - met een prachtig diep, volwassen geluid. De mannen en vrouwen evolueren, onder leiding van Peter Bjärgö, nog altijd gestaag.

Opmerkelijk (ook al bij hun vorige plaat Raspail) is het veelvuldig gebruik van Engelse teksten, in tegenstelling tot hun vroegere werk.

Helaas kent dit album één teleurstelling en niet een geringe: iets in de mix of productie maakt dat de vocalen teveel verdrinken in de muziek en nauwelijks te onderscheiden zijn. Zeker bij een toplied als 'In memoriam' merk je dat en dat is eeuwig zonde...

Maar laat bij al dit moois mijn laatste woorden, alstublieft positieve woorden zijn: dat is immers ook de sfeer die deze miraculeuze band ademt...

Wat een mooi album weer. Het duurt altijd een paar draaibeurten, voordat de muziek mij echt in zijn greep heeft bij Arcana, maar dan laat het mij niet meer los. Prachtige cover art ook weer.

Had het debuut Dark age of reason hier op MuMe nog 12 berichten en 14 stemmen, voor dit album in Arcana 'nieuwe stijl' is er schijnbaar nauwelijks nog animo. Hoe zit dat?

De dames en heren van Arcana proberen nu al geruime tijd minder klanken uit een synthesizer te laten komen en meer originele instrumenten te gebruiken. Dat leidt tot meer diepte en subtiliteit in hun muziek.
Ook zijn de lyrics tegenwoordig in het Engels in plaats van in het Latijns, of welke antieke taal ze destijds ook gebruikten. Daarmee zijn ze misschien niet perse beter geworden (Dark age of reason, Cantar de procella en Inner pale sun blijven waarlijk hun hoogtepunten) maar wel een stuk toegankelijker.

Ja, daar ben ik het wel mee eens. Want op één of andere manier klopt het totaalbeeld van het geluid op deze CD niet helemaal i.m.o. Maar misschien is dat een bewuste keuze geweest van de heren Bjärgo en Arbour ?

Hoe dan ook; het door Yorgos aangehaalde In Memoriam (opgedragen aan de in 2010 overleden vader van Cecilia Bjärgo) is en blijft een prachtig hoogtepunt op dit album, ondanks die wat "vreemde" geluidsmix.

Nu, na 4 keer draaien, geef ik wel degelijk ****, en misschien zit er in de nabije toekomst nog wel een halve ster verhoging in, mocht ik helemaal aan het geluid gewend zijn.

Nu ik dit album weer beluister na ook de andere albums van Arcana ook recent gedraaid te hebben vind ik deze toch wat minder. Om de een of andere reden is het minder spannend dan (een aantal van) de voorgaande albums. In Memoriam is een prachtige uitzondering maar in zijn geheel verlaag ik naar 3,5*.

Over de band:
Arcana is een Zweedse neoklassieke darkwave-band opgericht in 1994 door Peter Bjärgö. De band staat bekend om zijn grotendeels instrumentale muziek die geïnspireerd is door middeleeuwse muziek en romantische aspecten van de middeleeuwen. Hun werk bevat vaak oriëntaals geïnspireerde elementen en maakt gebruik van een breed scala aan akoestische instrumentenHet album "As Bright as a Thousand Suns" van Arcana, uitgebracht in 2012, biedt een duik in de gotische en darkwave genres met een sterke nadruk op atmosferische geluiden en stemmingsvolle muziek.

Over het album:
Somnolence, de opener van het album, zou ik omschrijven als een matige instrumentale start, en is daardoor niet de sterke, aandacht grijpende introductie die luisteraars vaak als opener verwachten. Het stelt echter wel een beetje de sfeer voor wat komen gaat.

As the End Draws Near volgt, met ingetogen zang en begeleiding, wat het nummer sterker en meer boeiend laat zijn en de luisteraar met zijn mooie arrangementen en emotie meer raakt dan de kille opener.

Inceptus is een aardig nummer, hoewel het de neiging heeft wat monotoon te worden doordat het ritme identiek is aan dat van de voorgangers. Dit kan het luistergenot voor sommigen verminderen als ze op zoek zijn naar meer variatie in de muziek.

Medea behoudt een consistent tempo maar wordt gered door de vocale uitvoering die het nummer desondanks fris en interessant houdt.

Leave Me Be start veelbelovend en brengt wat meer spanning en dynamiek terug in het album, door kleine variaties in de muzikale en vocale arrangementen.

Infinity introduceert een Afrikaans aandoend ritme, waardoor een nieuw element aan het album wordt toegevoegd dat zorgt voor een welkome afwisseling van stijl en gevoel.

In Memoriam en The Fading Shadow brengen de zang terug, die de concentratie van de luisteraar opnieuw aantrekt en zorgt voor een meer boeiende luisterervaring, mede door de afwijkende patronen en de emotionele diepgang.

Het titelnummer As Bright as a Thousand Suns biedt vooral meer melodie wat op de valreep zeker nog bijdraagt aan de diversiteit van het album. Vinter sluit het album af met een eenzame piano die een contemplatieve sfeer schept.

De algemene conclusie is dat As Bright as a Thousand Suns van Arcana op zich best een mooi, sfeervol album is dat vooral liefhebbers van gotische en darkwave muziek zal aanspreken. Echter, het kan als wat te eentonig worden ervaren voor dagelijks luisteren. Het album vereist een specifieke smaak en stemming om volledig gewaardeerd te worden, waardoor het meer geschikt is voor specifieke momenten.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl