The Spirit of Atlanta - The Burning of Atlanta (1973)

Dit Soul Album van de Week zou eigenlijk de blaxploitation soundtrack voor de film 'The Burning of Atlanta movie' worden. Deze film zou gaan over de achterstandswijken in Atlanta ten tijde van de wederopbouw van de stad na 1864. De groep werd eerst gepresenteerd als 'G.C. Coleman's band', maar is hernoemd naar 'The Spirit of Atlanta'. De film is er echter nooit gekomen, maar gelukkig heeft Buddah records de soundtrack uitgebracht als 'The Burning of Atlanta.

Messin' Around vind ik echt een geweldige funk sessie, maar ook de opening (Hunter Street) mag er wat mij betreft wezen. Peachtree Street is ook een van mijn favorieten. Puntje van kritiek op dit album is wel dat het soms verdacht veel weg heeft van Superfly van Curtis Mayfield. Overigens is nummer 6 daar natuurlijk een heel duidelijke verwijzing naar.

Zeker een aanrader om te luisteren!

Dit album geluisterd na aanleiding van het "soul album van de week"-topic. En hoewel instrumentaal niet echt mijn ding is, is dit gewoon een heel lekker album. Gelukkig zijn er dus wel genoeg vocalen op deze plaat aanwezig om dit ook voor mij interessant te maken. En mede dus, omdat ik vocalen prefereer, zijn "Buttermilk Bottom", Auburn Avenue" en "Freddie's Alive and Well" mijn favorieten. Dit is zeker een aanrader voor funk-liefhebbers.

Lekkere funkplaat die drijft op de aanstekelijke blaxploitationsound. Meer van dat Japsuh!!!! Ik sloot me aan bij dit topic om dergelijke albums en groepen te ontdekken.

Heerlijke plaat, die lekker wegluistert.
Zowel de instrumentale nummers als de nummers met vocalen weten te overtuigen.
Ik begin met een dikke 4 sterren, maar het zit erg dicht tegen de 4,5 aan.

Ik heb ergens gelezen dat het ook op cd is uitgebracht. Heeft iemand sowieso enig idee waar ik dit tegen een redelijke prijs kan aanschaffen? Eigenlijk het liefste op lp, want zo'n hoes moet je in het groot hebben natuurlijk!!!

Prachtige keuze voor het SavdW Japsuh!

Leuk album waarbij zelfs de instrumentale nummers mij redelijk goed bevallen. Wel vind ik dat de meeste nummers een te lange speelduur hebben, ondanks dat er in de meeste nummers genoeg muzikale variatie zit. Vooral de 2 meest uitgestrekte nummers hadden wat mij betreft qua speeltijd gehalveerd kunnen worden. Op een gegeven moment vind ik het toch wat eentonig worden. Mijn voorkeur gaat (uiteraard) uit naar de vocale nummers.