Atrium Carceri - Reliquiae (2012)

Mjep.. dit lijkt mij het einde van Cold Meat Industry. Deze nauwelijks afgemixte verzameling van tracks die het op eerdere albums niet gehaald hebben, die indruk heb ik sterk, haalt het bij lange na niet bij wat op andere albums zo duidelijk aanwezig was. Alle albums hiervoor vond ik zeer de moeite waard maar dit is om het maar even plat te zeggen.. mosterd na de maaltijd. 69 minuten met niks.. heen en terug, de cirkel was allang rond. Het was leuk.. bedankt.. tot ziens.

Opmerkelijk statement van TJN hierboven, lijkt zowaar wel een rechterlijke veroordeling! Maar, toegegeven, ik vind dit album ook niet bepaald een hoogtepunt van AC. Misschien is dit inderdaad wel een verkapte verzameling van ‘B-sides & rarities’.

Bij herbeluistering bekruipt me wel steeds meer een vervreemdend gevoel, sommige stukken blijven hardnekkig rondtollen in mijn hoofd. Hoe koel en afstandelijk ook, de composities zuigen zich aan je vast en laten je niet meer los.

'B-sides and parasites' zou een toepasselijker benaming zijn.

Na 2,5 jaar het album nog maar eens beluisterd. De geluiden op de schijf kunnen mij beter bekoren dan eerder, misschien was mijn verwachting toen te hoog, en de teleurstelling daar. Het is de laatste plaat, als ik het goed heb, van het cold meat label dus daarin is mijn vermoeden bevestigd maar ik neem mijn woorden terug dat het een afdankertje was, excuses. Mijn nieuwe beoordeling is dat het een waardige afsluiter is van een aantal decennia bijzonder werk waarvan ik de laatste 10 ongeveer, met belangstelling heb gevolgd. Atrium Carceri volgt met deze plaat de weg die het na Pthahil is ingeslagen denk ik zo. Ik ben 'm een tijdje uit het oog verloren maar ga het weer eens oppakken.