“Oh daar heb je weer zo’n volgende Amy Winehouse kloon?” heb ik al velen horen zeggen als ik ze in contact breng met dit talent. Oordeel zelf, maar in mijn optiek heeft deze jonge, eigenwijze dame het in haar mars om meer dan de volgende Amy, Duffy, Alicia of Birdy te zijn.
Zonder platencontract wist de in Polen geboren, maar in Nederland opgegroeide Natalia de gerenommeerde producer Martin Terefe (
Martin Terefe - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org ) te strikken haar album (vol zelf geschreven nummers) te produceren. Wat een zeer radiovriendelijke popplaat met R&B invloeden heeft opgeleverd, vol met aanstekelijke soulvolle popsongs een pianoballads.
Het album begin sterk met het poppy ‘Run for the Door’, met aanstekelijk ooh-ooh refrein met bliebjes en violen in de achtergrond.
In ‘Don’t Brag’ komt voor het eerst de Amy Winehouse vergelijking om de hoek, maar dit is gewoon een goed geschreven en geproduceerde track met lekkere melodie.
Eerste single ‘Finish Line’ leverde haar de erkenning 3FM Serious Talent op en bracht haar onder andere bij Giel en Michiel op 3FM en bij DWDD. De track is gevormd rondom een aanstekelijke pianoriff en laat een sterke vocale prestatie van Jayden horen.
‘The Call’ is het meest radiovriendelijke nummer van de plaat er zou een artiest als Beyonce of Alicia Keys waarschijnlijk een hele dikke hit opgeleverd hebben. Benieuwd of dit nummer haar verdiende doorbraak zal gaan worden.
‘Open’ is het eerste rustpunt van het album en ook hier is de vergelijking met Alicia Keys (R&B stijl, piano en sterk stemgeluid) het eerste dat in me opkomt.
Het lekkere, soulvolle ‘Black & Blue’ heeft een hoog Amy gehalte in de coupletten, maar in het aanstekelijke refrein krijgt net nummer z’n eigen ‘Jayden’ geluid.
Daarna volgt het uptempo ‘If This Is the Last’ dat is heerlijk goodfeel nummer is, vergelijkbaar met nummers van Waylon.
Dat Jayden een neusje heeft voor een sterk refrein laat ze wederom blijken in ‘Don’t Believe in Love’, dat heerlijk opgesierd wordt met violen en kleine geluidjes.
Met ‘Go’ wordt uit een iets ander vaatje getapt (heftigere beats) en ook dan blijft Natalia overeind. Daar tegenover staat het luchtige ‘La La Love’ waar voor het eerst niet de piano maar een gitaar het nummer ondersteund.
De eindsprint wordt ingezet met 2 pianoballads. Huidige sterke single ‘Cherry’ is een klein nummer rondom de genoemde piano en de krachtige stem van Jayden, aangevuld met een viooltje hier en daar. Het nummer doet het goed op radio 2 momenteel (waar dit album ook al ‘album van de week’ was).
En ook in pianoballad ‘About You’ laat Jayden horen over een gouden strot te beschikken.
Het album wordt sterk afgesloten met het uptempo ‘Flashlight’ en laat Natalia je na een kleine drie kwartier hunkeren naar meer. Dus drukken we maar weer op Play.
Hopelijk gaan we nog veel horen van deze eigenzinnige dame, die in ieder geval met ‘Kissing The Outcast’ een droomdebuut aflevert.