Strawbs - Strawbs (1969)
mijn stem
22 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Folk / Pop
Label: A&M
-
The Man Who Called Himself Jesus (3:56)
-
That Which Once Was Mine (2:50)
-
All the Little Ladies (2:19)
-
Pieces of 79 and 15 (3:00)
-
Tell Me What You See in Me (5:01)
-
Oh How She Changed (2:55)
-
Or Am I Dreaming? (2:27)
-
Where Is This Dream of Your Youth? (3:08)
-
Poor Jimmy Wilson (2:38)
-
Where Am I?, I'll Show You Where to Sleep (3:27)
-
The Battle (6:34)
-
Interview / That Which Once Was Mine [BBC Radio One Top Gear Session] * (3:42)
-
Poor Jimmy Wilson [BBC Radio One Top Gear Session] * (2:30)
-
The Battle [BBC Radio One Top Gear Session] * (6:09)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
38:15
(50:36)
0
geplaatst: 8 januari 2012, 22:50 uur
De band mist op dit debuut nog duidelijk een muzikale koers, het is een beetje een allegaartje geworden, maar een nummer als The Battle laat horen dat de potentie er al is.
Ook sterk zijn het enigezins op het werk van Peter, Paul en Mary gelijkende openingsnummer of het Kinks-achtige Poor Jimmy Wilson.
Ook sterk zijn het enigezins op het werk van Peter, Paul en Mary gelijkende openingsnummer of het Kinks-achtige Poor Jimmy Wilson.
3
geplaatst: 25 september 2013, 14:39 uur
De muzikale koers richting symfo en rock zou inderdaad pas later wat duidelijker gestalte krijgen, en hoewel dit geen echt folkalbum is, kun je die roots nog duidelijk horen. Zelf vind ik dit debuut (als je de opnames met Sandy Denny niet meerekent) misschien wel hun mooiste album. Ik houd erg van de stem van Dave Cousins, en het stemgeluid van Tony Hooper spreekt me ook erg aan, alsmede de late jaren zestig sfeer. Op vinyl door mij grijsgedraaid, totdat er een rerelease verscheen in 2008. Een hoogtepunt op dit album vind ik Tell Me What You See In Me, met Arabische musici, die uit een restaurant waren geplukt. Maar eigenlijk staat er, naar mijn smaak althans, geen zwakke song op dit prachtige album. Alle liedjes brengen me (nog steeds) in vervoering. Maar ja, dat is mijn mening, en muzieksmaak blijft (uiteraard) persoonlijk.
0
Mssr Renard
geplaatst: 15 februari 2024, 15:38 uur
De mix van sixites (psych-)pop, (proto-)progressive folk werkt voor mij prima. Goede zang, goed spel, maar misschien nét even wat teveel zangstukken en te weinig instrumentale stukken.
De productie en de sound van deze periode spreekt me wel echt heel erg aan. Met name zo'n nummer als That Which Once Was Mine vind ik echt prachtig. Op dit nummer hoor ik ook wat vergelijk met Magna Carta, al is de zang van de heren van Strawbs wat zwaarder. Hetzelfde geldt voor de folkpracht in All the Little Ladies. Echt mooi gitaarspel met een warme contrabas (wat veel beter past bij akoestische gitaar dan een electrische bas). En tja, Tell Me What You See in Me (met Nosrati and his Arab Friends) is natuurlijk buitenaards mooi.
Leuk is dat Tony Visconti een credit krijgt als musical vibrations, maar ik wel zijn blokfluit-talenten terughoor (zie ook debuut Gentle Giant), alsmede mellotron etc.
De productie en de sound van deze periode spreekt me wel echt heel erg aan. Met name zo'n nummer als That Which Once Was Mine vind ik echt prachtig. Op dit nummer hoor ik ook wat vergelijk met Magna Carta, al is de zang van de heren van Strawbs wat zwaarder. Hetzelfde geldt voor de folkpracht in All the Little Ladies. Echt mooi gitaarspel met een warme contrabas (wat veel beter past bij akoestische gitaar dan een electrische bas). En tja, Tell Me What You See in Me (met Nosrati and his Arab Friends) is natuurlijk buitenaards mooi.
Leuk is dat Tony Visconti een credit krijgt als musical vibrations, maar ik wel zijn blokfluit-talenten terughoor (zie ook debuut Gentle Giant), alsmede mellotron etc.
* denotes required fields.
* denotes required fields.