Alberta Cross - Songs of Patience (2012)

Ik ben behoorlijk gecharmeerd van hun eerste single Magnolia. Hierin laten ze horen dat ze gelukkig de trend van hun oude geluid van de eerste EP en het album hebben voortgezet. Hun laatste EP vond ik van mindere kwaliteit, maar dit nummer doet naar meer verlangen.

Ik ben zeer benieuwd of ze het niveau halen van het vorige album. Dat was subliem!!
De single kan me (nog) niet bekoren.

Ik vond het vorige album een van de betere albums van de laatste jaren. Ik ben dus bang dat dit album alleen maar kan tegenvallen. De eerste nummers voorspellen alvast niet veel goeds. Allemaal een stuk vlakker geworden. Velen zullen dit toegankelijker vinden klinken en daardoor misschien wel een goede stap voor ze, maar geef mij het vorige album maar. Wel belachelijk dat Lowlands ze dit jaar niet heeft geboekt aangezien ze wel op Pukkelpop staan. Maar misschien worden ze nog bekend gemaakt.

Na de zeer teleurstellende ep had ik de moed al een klein beetje opgegeven maar deze plaat klinkt totaal anders.
Ze gaan terug naar het geluid van Broken Side of Time zonder echt in herhalingen te vervallen.
Goeie zet. Goeie plaat.
Een 4

Ik moet toch wel heel erg wennen. De nummers zijn allemaal niet onaardig. Maar het is veel opgewekter en dat hoeft niet altijd erg te zijn, maar ik mis daardoor toch de spanning die het andere album zo brilliant maakte. Ook vind ik zijn stem wat cleaner geworden, wat ook wat spanning in de muziek wegneemt.

Hier kan ik kort over zijn; anders dan eerdere, maar zeker niet minder..

Wat ik eigenlijk wilde zeggen, is dat de versie van 'Money For The Weekend' anders is dan die op de eerdere ep, en dat deze veel onverzorgder en ongelikter klinkt. Een keuze die ik niet begrijp..

Heerlijke plaat van dit duo, met prachtnummers als 'Magnolia', 'Lay Down', 'Wasteland' en 'Ophelia on My Mind' hebben ze in snelle tijd mijn hart veroverd. Snel eens hun debuut gaan checken.
Mensen dit mooi vinden raad ik overigens aan eens luisteren naar Thirteen Senses of Turin Brakes.

Ik heb ze begin deze week live gezien en toen waren ze met zijn vijven...

Moet het album nog beluisteren, maar dat was een erg leuk optreden. Ik was wel onder de indruk. En Lay Down is echt een schitterende single.

Gaat leuk van start en dan begint het een beetje zeikerig te worden door de manier van zingen en ook wel de soms wat stroperige composities (ik krijg er een Oasis en The Verve jaren '90 gevoel bij).
New Radicals is ook waar ik vaak aan moet denken. Voorlopig even voordeel van de twijfel.

Behoorlijk gelikte en strak-geproduceerde plaat, maar bevat toch enkele fijne nummers (Magnolia, Lay Down, Money for the Weekend). Absoluut een klasse minder dan het debuut, maar toch een fijne opvolger.

De band bestaat uit 2 vaste leden en live spelen ze inderdaad met meer.

Ik vind het een heel genietbare plaat, maar zo voorspelbaar.
Ik hoor ook de vele invloeden en die zijn soms heel nadrukkelijk aanwezig. Zo hoor ik zowel My Morning Jacket, zelfs U2 en vooral Oasis doorklinken en dan vergeet ik er nog enkele op te noemen.
Het geluid is supergoed. Het is geen muziek waarbij je direkt naar de skip-toets grijpt. Geen vernieuwende plaat dus, maar toch leuk om te beluisteren.

Deze plaat blijft mij al 6 maanden boeien.
FANTASTISCHE PLAAT!!!

Hoe kan dat nou helemaal gemist in 2012. Baluh gelukkig nu wel op mijn iPhone....

Kan niet zeggen dat deze plaat kan tippen aan hun vorige. Het ontbreekt in het geheel aan venijnige vuige tracks, tracks die even tijd nodig hebben om te rijpen zoals ik bij de vorige heel sterk ervaarde. Het klinkt allemaal wat meer poppy. Toch is het wel een aangename plaat om te luisteren. Voorlopig 3* ik ga hem nog wel wat meer luisteren.

Stem ster naar beneden bijgesteld. Stem van de zanger gaat me hoe langer hoe meer irriteren. The hoog en schel voor mijn smaak