Sir-Boy - Guided Sleep Symphony No. 2 (2012)

Albums die maar uit één lange track bestaan maken bij mij de indruk niet af te zijn. Het is net of dat de maker ervan in de studio heeft gezeten met het idee even wat proberen en vervolgens de tijd uit het oog is verloren. Dit kan een verklaring zijn enerzijds, maar anderzijds kan ik me erg goed voorstellen dat de maker ervan zichzelf streng doch rechtvaardig heeft toegesproken met de woorden: “Nu ga je een muzikaal thema helemaal uitwerken en geen gedonder!” Ja, voor beide invalshoeken valt wat te zeggen, niet waar. Persoonlijk ben ik wel iemand die houdt van lange stukken muziek, omdat je daar heerlijk in weg kunt dobberen zonder gelijk grenzen tegen te komen. En dat geldt zeker voor dit tweede deel uit de serie Guided Sleep Symphony van Sir-Boy. Muziek die is geschreven om het aardse te doen vergeten en de geest voor te bereiden op een goede en gezonde nachtrust.

De lange track begint met veel laag die een prettig gevoel bij me los maakt. Naar verloopt ebt die lage toon wat weg en wordt mij langzaam duidelijk welke kant Sir-Boy met zijn muziek wil uitgaan. In eerste instantie doet het mij muzikaal denken aan de eerste solo platen van Klaus Schulze. Langgerekte tonen uit de elektronica winkel die lijken op golven die maar door te lijken gaan. Rustgevend is het zeker en als ik me er aan overgeef voel ik dat een trance meester van me probeert te maken. Naar verloopt van tijd zit de muziek erg tegen de stilte aan en enkel een zware bas doet me beseffen dat de stereo aanstaat. Technisch gesproken vindt er niets wezenlijks plaats, maar het is knap te noemen dat Sir-Boy me met weinig en subtiel spel erg aan de boxen doet kleven. Oude tijden van kosmische muziek herleven als het ware. Warme elektronica die uit de jaren zeventig van de vorige eeuw had kunnen komen. Niet echt vernieuwend maar wat blijft dat toch lekker om naar te luistenen. Vooral ’s nachts als er geen storende geluiden zijn te horen van bijvoorbeeld auto’s door de straat. Muziek om letterlijk en figuurlijk de tijd helemaal te doen laten vergeten en rust brengt om van te genieten. Weg van het aardse en terechtgekomen in universum heel ver weg. Luisterend naar rustig golvende muziek uit de elektronica winkel die tegen de stilte aan zit. Fraaie donker tonen doorgronden fraai het laag van mijn luidsprekers met als gevolg dat ik geestelijk bezien me buiten de dampkring bevind. Erg lekker dus deze reünie naar kosmische muziek waarvan de productie overigens perfect van is. Sferisch is hier wellicht het juiste woord om deze muziek te duiden. Bassen die zo heerlijk in de maag zijn te voelen met daarnaast klanken die me aan sterren en een uitdijend universum doen denken. Tijdloos en zoals ik al eerder schreef erg rustgevend. Met andere woorden: wat blijven lang uitgesponnen composities heerlijk om naar te luistern.

Het kleine uur aan muziek gaat dan ook te snel aan me voorbij al is het tempo van de muziek laag. Voor mijn gevoel ben ik helemaal klaar voor een goede gezonde nachtrust zonder een grammetje stress in mijn donder. Sr-Boy is er wederom in geslaagd me even helemaal mentaal van de wereld te laten zijn in een bijzonder fraai lange compositie die de oude Berlijnse School even doet herleven. Met andere woorden: muziek die een dikke pluim verdient. Niet vernieuwend, maar met veel liefde en subtiliteit gemaakt.