Folky indiepop, zo zou ik deze muziek willen omschrijven. Je kent het wel: folk, pop en rock door elkaar gegooid, een beetje geschud, zangeresje erbij en klaar is Kees. Dit zijn meestal simpele, vrolijke deuntjes en vaak nog mierzoet ook. Maar Daughter is anders. De muziek van dit Londense drietal is van een veel hoger niveau en lang niet zo toegankelijk als je zou denken.
Het is vooral de zang van Elena Tonra die me aanspreekt. Ze heeft een fluweelzacht en lieflijk stemgeluid. Ondanks dat komt ze wel wat kil over (je kunt over haar stem zeggen wat je wilt, maar niet dat die vol en warm klinkt), maar dat vind ik eigenlijk wel mooi. De muziek sluit hier ook goed bij aan. Bovendien zorgt het ervoor dat haar stem nooit (te) zoet zal klinken.
Naast de zang valt er nog meer te genieten. De muziek sluit zoals gezegd goed aan bij Elena's zang en vertolkt daardoor een belangrijke rol, al staat het duidelijk in dienst van de zang en de teksten. De intimiteit en ingetogenheid overheerst en zorgt voor een ontspannen en dromerig sfeertje. Waar het nodig is, is de muziek echter een heel stuk krachtiger. Dat is vooral te merken in het nummer Youth, het prijsnummer van deze ep.
Youth is het luchtigste nummer van dit viertal (ik betwijfel of dit een goede woordkeus is) en ligt het makkelijkst in het gehoor. Dat wil lang niet altijd zeggen dat het ook het beste of mooiste nummer is, maar dat is hier duidelijk wel het geval. Dat zit hem deels in de bij vlagen krachtige muziek, deels in de prachtige zangstem van Elena die hier soms wat meer uit volle borst zingt en soms juist breekbaarder klinkt dan ooit, en deels in de tekst. Eigenlijk zijn alle teksten op
The Wild Youth erg mooi, maar de lyrics van Youth zijn nog het meest poëtisch. Er wordt hier mooie beeldspraak gebruikt. De volgende frase vind ik het mooiste stukje tekst van de hele ep:
And if you're still breathing, you're the lucky ones
'Cause most of us are heaving through corrupted lungs
Setting fire to our insides for fun
Collecting names of the lovers that went wrong
Het is zeker aan te raden de volledige tekst van dit nummer eens te bekijken, want daar wordt deze frase alleen maar mooier van.
De andere drie nummers zijn (op Home na) veel ingetogener, maar daardoor niet minder sterk.
Het eerste album van Daughter is op komst en Youth zal daar ook op verschijnen. Als het niveau van dat album aan
The Wild Youth kan tippen, kan deze band het nog ver gaan schoppen. In het alternatieve circuit dan, want Daughter bewijst dat indiepop lang niet altijd catchy, oppervlakkig en toegankelijk hoeft te zijn. Al moeten we deze muziek ook weer niet groter maken dan die is. Het blijft gewoon ongelofelijk prettige muziek. Voor met de ogen dicht.