Melt-Banana - Teeny Shiny (2000)

Melt-Banana's zogenaamde "Pop"album, maar dan wel op de bekende spastische manier. Aan de drumstijl is te horen dat Dave Witte achter de trommels zit. Het gitaarwerk doet me enigszins aan dat van Tom Morrello van RATM denken. Alleen klinkt het hier meer "Noisy and Twisted". Tracks 4, 5 en 6 geven je een enorme energie kick. Zelden zo'n energie binnen 3 minuten horen vrij komen op een plaat binnen het Noise/Hard/Grindcore genre. De zang is typisch Japans dus kan voor sommige op de zenuwen gaan werken, maar knap hoe Yako zich staande houdt als de band op full-speed ahead bla(a)st

Enige minpuntjes zijn de wat matige productie vooral mbt het drumgeluid De opvolger Cell-Scape klinkt bruter, Maar Teeny-Shiny heeft m.i. wat betere nummers en dynamischere songstructuren.
En als tweede minpunt de stilte van enkele minuten in de laatste track. Onbegrijpelijk dat bands en platenmaatschappijen nog steeds hiervan gebruik maken. Het is totaal overbodig en het verrassingseffect van dit trucje is na al die jaren en voorgaande platen nu wel uitgestorven en irriteert hier meer dan dat het wat toevoegt aan de plaat.
Liever een CD van 25 minuten met muziek dan stilte als opvulling lijkt mij