UFO - The Chrysalis Years (1973-1979) (2011)

Dit is een uit de kluiten gewassen verzamelaar van 5 propvolle cd's die de periode 1973-1979 overspant. Hoe kwam ik erbij om zoiets te kopen? Behalve No Heavy Petting, prioriteit nummer één, heb ik de albums uit deze periode op vinyl en ik heb het niet zo voor verzamelaars, maar als ze de moeite waard zijn volgens mijn beleving...

Er zijn grosso modo twee grote redenen hiervoor, de inhoud en de prijs. Deze box bevat de albums Phenomenon (1974), Force It (1975), No Heavy Petting (1976), Lights Out (1977), Obsession (1978) en het livealbum Strangers in the Night (1979), zeg maar gerust de eerste periode met de Duitse meestergitarist Michael Schenker in de “klassieke” UFO bezetting. Deze box stond voor een zeer scherpe prijs op Wowhd.nl en ik kon deze kopen tijdens één van hun kortingsweekends van 15%. Dat gaf de doorslag voor mij.

Ja maar, als je dan bijna alles al hebt, waarom koop je dan zoiets? Om een aantal extra's, beste mensen, die best wel de moeite waard zijn en waarbij ik in de komende dagen of weken een beetje extra uitleg zal geven, want zelfs ik ben niet zot genoeg om 6 uurtjes UFO op een dag te draaien. Ik houd wel rekening met twee simpele verzamelaars-feiten: ze zijn zelden of nooit compleet en alles is meestal al eens ergens verschenen maar voor die prijs, momenteel zo'n 16 eur, ga ik niet kniezen. Nu kan ik tenminste een beetje UFO in de auto draaien, het zit er dik in dat deze box meegaat in de auto tijdens mijn jaarlijkse Helvetische ontsnapping.

Oh ja, dan toch is er een link op Wikipedia: The Chrysalis Years: 1973?1979 - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org. Dat spaart me een hoop “technische” uitleg uit en zo kan ik me op de kwaliteit van de opnames concentreren, in het bijzonder die extra's want de albums zelf ken ik al maar al te goed. Stay tuned, folks!

Vet! Wat een koop Sir Spamalot. 16 euri dat is toch een belachelijk lage prijs.
En precies de goede albums uit die mooie periode van UFO.
Wie wil dit niet in de auto hebben liggen?

Zal me er eens naar laten verstaan, zo'n box wil ik ook wel (H3-factor).

De eerste schijf van deze verzamelaar bevat de nummers 1 tot en met 16 volgens MuMe-normen en bevat naast het album Phenomenon uit 1974 (3 tot en met 12) een aantal extra tracks. Bij Phenomenon kan ik opmerken dat er globaal gezien twee versies bestaan, waarbij de nummers Oh My en Too Young to Know nog wel eens van plaats willen verwisselen. Het bevat een aantal prima nummers waaronder de klassieker Doctor Doctor en het legendarische Rock Bottom waar Michael Schenker een visitekaartje afgeeft om U tegen te zeggen. Rock Bottom verschijnt nog een drietal keren live in deze box. Over naar de extra's...

Starten doen we met de Duitse single Give Her the Gun met als B-kant Sweet Little Thing. Wat is het belang van deze single? Het is de eerste uitgave van UFO nadat ze bij platenmaatschappij Chrysalis tekenden, Give Her the Gun is ook het eerste Schenker/Mogg nummer ooit, het is een tof gitaargedreven nummer. Sweet Little Thing werd geschreven door Way/Mogg, is een simpele rocker en bevat piano op de achtergrond.

Na het volledige album Phenomenon volgt dan een “single edit” van Doctor Doctor, het bekendste nummer van UFO maar dan anderhalve minuut ingekort, vooral in het begin en in het einde waar volledige strofes wegvallen. Deze versie overtuigt me natuurlijk niet want flink werd er gehakt in het gitaarwerk van Michael Schenker, dat is jammer en onbegrijpelijk want hij is één van de vloeiendste en boeiendste gitaristen ooit. Laten we dit maar een stap van de platenmaatschappij noemen ter promotie.

Wie is in 's hemelsnaam Bob Harris? De laatste drie nummers komen immers van een Bob Harris session op 20 oktober 1974. Wel, dames en heren, hij is een begrip in de muziekwereld en vooral bekend van The Old Grey Whistle Test, een BBC 2-programma met livemuziek dat liep van 1970 tot en met 1988 (klik). De sessie bevat twee nummers van Phenomenon en de A-kant van de single Give Her the Gun. Ik moet zeggen dat UFO flink op dreef is en in het bijzonder Schenker op zijn moment in de schijnwerpers, Rock Bottom natuurlijk. In Time on My Hands speelt een tweede gitaar mee. Mooi om die drie nummers puur live te horen, deze sessie staat echter ook op de box “On Air” van 2013 welke ik ook heb.

... Ja. Wrijf het er nog maar even in.

Mede dankzij de in dit topic geschetste mogelijke haalbare prijsstelling EN bovenvermelde recensies EN wat recente tips over het fenomeen webwinkelen ben ik er uit. Ik ga het nuttige met het aangename verenigen: me eens verdiepen in zo'n webplatenwinkel als Hammerheart en het eerste wat ik bestel is deze Chrysalis UFO-box. Meteen een ding wat niet door de brievenbus kan dus ik ben benieuwd hoe die geweldige webwinkels dat gaan oplossen.

Overigens vind ik Phenomenon het absolute topalbum.

"MuMe-normen" ?

Met MuMe-normen bedoel ik de nummering van de tracks zoals die op MusicMeter staat. Met de dikte van deze box valt het reuze mee, het gaat om een jewel case die zo 2,50 cm dik is.

ben je benieuwd hoe die geweldige webwinkels dat gaan oplossen.?

A Je krijgt het helemaal niet
B Het zit in de dichts bijzijnde brievenbus waar het wel door kan
C Het licht op het postkantoor maar daar zijn ze het kwijt

buizen, de nodige kritische bemerkingen volgen nog bij deze box, zeker bij disc 3 die niets nieuws bevat en een beetje bij disc 5. Daarover later meer naargelang ik verder de box beluister.

liefkleinhertje, ik heb tot nu toe alleen maar positieve ervaringen gehad met webwinkels, zelfs met die pak vinylplaten een paar jaar terug, briefje in de brievenbus, mooie wandeling langs de Oostendse dijk naar het postkantoor en met pakje onder de arm naar huisje weltevree.

Schijf nummer 2 in deze omvangrijke box bevat de nummers 17 tot en met 29, opnieuw volgens de tracklist zoals die op MusicMeter staat. Het bevat een optreden van 5 november 1974 in de Electric Ballroom in Atlanta, Georgia, die nog nooit eerder zou zijn verschenen. De line-up is nog steeds de klassieke UFO bezetting, Mogg, Way, Parker en Schenker.

Het bevat tevens de A-kant van het album Force It uit 1975, inderdaad de ene helft van dat album verschijnt op deze tweede schijf, de andere helft staat vooraan de derde schijf. Op het eerste zicht lijkt dit een rare manier van werken, maar daar zit de chronologische opzet van deze box voor iets tussen. Van Force It onthoud ik vooral Let It Roll, Mother Mary en This Kid's (Including Between the Walls). Het optreden is de interessantste brok op deze schijf en ik houd mijn aandacht op de extra's in deze box.

Vijf van de acht nummers van het Electric Ballroom concert komen van het album Phenomenon uit 1974, namelijk Oh My, Doctor Doctor, Built for Comfort, Space Child en Rock Bottom. Give Her the Gun was een single in Duitsland, Cold Turkey is een cover van John Lennon en Prince Kajuku is een pre-Schenker nummer afkomstig van het tweede album, Flying. Nu pas zie ik ook in het boekje dat Built for Comfort dan nog een cover is van Willie Dixon.

Een optreden beluisteren van UFO is voor mij altijd vergelijken met het magistrale livealbum Strangers in the Night uit 1979, ik heb nu eenmaal zo'n karakter. Wel, ik ga de spanning wegnemen: er is geen vergelijking mogelijk. Daarvoor ontbreekt het aan een aantal klassiekers die nog moeten geschreven worden en het is een tam publiek die deze groep een goeie drie kwartier ziet en hoort optreden. Het is ook de eerste maal dat UFO in de VS optreedt. Ik denk wel dat dit UFO puurder live is dan op het bejubelde doch bijgewerkte Strangers in the Night. Dit is wel degelijk de moeite. Hoogtepunt voor mij is nog maar eens Rock Bottom.

Schijf drie van deze verzamelaar bevat volgens de tracklist hierboven de nummers 30 tot en met 46 en is in drieën te delen: de tweede helft van het album Force It (1975) (30-33), het volledige album No Heavy Petting (1976) (34-42) en de eerste helft van het album Lights Out (1977) (43-46). Er zijn dus geen extra’s te bespeuren, in die zin is schijf drie ietwat ontgoochelend maar men houdt zich aan de chronologische volgorde.

Het bijzonderste is de bezetting want er komt een vijfde muzikant bij, Danny Peyronel speelt keyboards op het album No Heavy Petting. Op Lights Out, Obsession en Strangers in the Night is dit de bekendere Paul Raymond op keyboards en ritmegitaar. Toch vergeet men iemand te vermelden: gastmuzikant op de keyboards Chick Churchill (ex-Ten Years After) op het album Force It, zeker in het nummer This Kid's (including Between the Walls). De vier anderen blijven natuurlijk Mogg, Way, Parker en Schenker.

Kort samengevat zijn het albums waar de ster van Michael Schenker verder schijnt, een aantal nieuwe klassiekers wordt geboren en een absolute parel van een wereldballad met Try Me wordt zelfs door mij bijzonder gesmaakt. Schijf vier lijkt dan weer interessanter, maar daarover later meer.

Schijveke vier bevat volgens de MuMe tracklist de nummers 47 tot en 66 en is in vijven te delen: de tweede helft van het album Lights Out (47-50), een single remix van de prachtballad Try Me (51), een John Peel sessie van 27 juni 1977 (52-54), het volledige album Obsession (55-65) en een single versie van Only You Can Rock Me (66). Vijf extra's staan er dus op.

Over de eerste twee extra's kan ik enkel maar zeggen wat over zovele single remixes valt te zeggen, de tijdsduur werd telkens fel ingekort en dat is best jammer als je de echte versies uit het hoofd kent. In het geval van Try Me vind ik het een aderlating maar de commercie vereist soms rare dingen. Flink werd gehakt in het eindspel met gitaarsolo's van Michael Schenker dat normaal gezien twee minuten duurt, in deze versie slechts één minuut, laat het nu één van zijn meest memorabele solo's zijn.

De drie andere extra's zijn dus afkomstig van een John Peel sessie. John Peel (RIP) is een even legendarische BBC icoon als Bob Harris op disc 2 en ik veronderstel dat de meeste muziekliefhebbers deze man maar al te goed kennen, de anderen krijgen van mij de Wiki link mee: John Peel - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org. Deze sessie staat echter ook op de box “On Air” van 2013 welke ik ook heb gekocht een paar weken geleden. De toevoeging van gitarist-toetsenist Paul Raymond is een welkome aanvulling op het UFO-geluid en hij blijft netjes uit de weg van Michael Schenker. Het zijn tevens drie nummers van het album Lights Out, welke een maand eerder was verschenen, dus welkome promotie. Heel opmerkelijk is het verschil toch tussen UFO in de studio en UFO live. Try Me stijgt nog meer boven zichzelf uit en had toch ook een plaatsje verdiend op Strangers in the Night.

Van dit deel onthoud ik vooral de John Peel sessie omwille van de stevige versies van Too Hot to Handle en Lights Out en een bloedmooie versie van Try Me die een voorbode vormen op de magistrale liveplaat Strangers in the Night en die me doen watertanden naar de box “On Air”. Maar eerst komt een geweldige live-dubbelaar aan de beurt!

Vijfde en laatste cd en het is deze keer niet moeilijk: nummers 67 tot en met 79 vormen het legendarisch en meesterlijk live-document Strangers in the Night, nummers 80 en 81 vormen de live-single Doctor Doctor, een “edit versie” godbetert met een dikke minuut minder en On with the Action. Maar...

Het is de oorspronkelijk tracklist zoals die in 1979 op vinyl verscheen. In 1999 verscheen de Remaster hiervan maar dan wel met de originele setlist, dus met openers Hot and Ready en Cherry. De oorspronkelijke vinylversie bevat dus minder nummers en dan nog eens de verkeerde volgorde, de latere cd-versie bevat twee nummers meer en de originele setlist in de juiste volgorde. Het is ietwat kniezen van mijn kant, want Strangers in the Night is tenslotte een registratie van verscheidene optredens tijdens de 1978 VS toer. Het album zelf is prachtig met een maniakale Michael Schenker.

Dit is een klassieke “dubbele live” in de antieke en authentieke zin van het woord. Ik ga meer zeggen, het is één van mijn meest gekoesterde “double live albums”, samen met Live Loud Alive van Loudness, Live After Death van Iron Maiden, een aanzienlijk aantal Zappa's en ik vergeet er misschien nog. Het is tevens ook de afsluiting van een geweldige periode, want Michael Schenker nam in dat jaar de biezen.

Mijn eerste bericht was een inleiding en heb ik dan ook maar aangevinkt als “mening”, dus ik moet de cirkel rondmaken en ook een conclusie neerzetten, nou ja “moeten”. Een groep als UFO heeft ook al een aantal remasters of nieuwe uitgaves op zijn rekening staan en vermits ik de vinylplaten heb van deze periode, behalve nog altijd Heavy Petting, vroeg ik me af om welke versie het ging van de albums op deze box. In het geval van Phenomenon, Force It en Heavy Petting zou het gaan om de 2007 Remasters, bij Lights Out en Strangers in the Night zijn het de 2008 versies en Obsession wordt hier voorgesteld met de 1999 Remaster.

Conclusie? Vijf cd's met 81 nummers waarvan 60 nummers in bekende versies worden voorgesteld en 21 nummers voor de eerste maal op cd verschijnen of voor de eerste keer verschijnen, dixit het begeleidend boekje. Zoals ik in mijn eerste bericht bij deze box heb vermeld, ben ik best wel bij met deze aankoop. De eerste UFO periode met Michael Schenker heb ik nu ook op cd, een aantal extra's zijn best wel de moeite, een aantal andere minder want dubbel met de box “On Air”. Ik heb gesproken, ik heb ervan genoten en ik hoop dat jullie hier iets aan hebben.

Fijne recensies, Spamalot. Ken U-F-O natuurlijk vrij aardig maar deze Chrysalis-verzameling is heel mooi en bevlogen beschreven. Lijkt me fijn om in de auto aan boord te hebben.

Gevonden! In die jaren speelde Paul Chapman ook al sporadisch mee als tweede gitarist voor die BBC sessies, zie schijf één van de box "'On Air" en het begeleidend boekje bij "On Air". Klein raadseltje opgelost. By the way, er is nog een box van The Chrysalis Years voor The Michael Schenker Group (klikkerdeklik) welke ik onlangs heb toegevoegd, die zal waarschijnlijk ook nog mijn richting uitkomen.

@ Sir Spamalot: dank voor de tip van deze box, inmiddels is deze besteld bij wow. Ben erg benieuwd...

Inmiddels is de box binnen en heb ik de gelegenheid gehad om alles minimaal 1 keer te beluisteren. heerlijk jaren 70 rock! De live opnamen hebben zeker mijn voorkeur. Al met al 4 sterren voor deze fraaie box.