Matthew Dear - Beams (2012)

Her Fantasy is echt een fantastisch nummer (en de clip mag er ook zijn). Als dat maatgevend is voor de rest ga ik hier nog een hoop plezier van genieten.

Mooie plaat wel inderdaad. Ik kan echter een beetje weinig met zijn gezang helaas, helemaal als hij zijn eigen stem in meerdere toonhoogten tegelijk opneemt.

Matthew Dear mag dan al aardig wat op zijn naam hebben staan, voor mij was Her Fantasy de kennismaking. Een ongelooflijk aanstekelijk nummer met maar één groot nadeel: zijn stem en die verpeste het goed.
Op zich niks mis met de stem an sich maar de combinatie met de party muziek die ik hoor op Her Fantasy werkt niet....of.......

Is dat juist misschien de kracht ervan?! Is het dan toch telkens opnieuw en opnieuw afspelen om die vreemde combi te kunnen doorgronden en vooral te waarderen?!

En zo bleef dit nummer aan me trekken. Er gaat een zuigende kracht vanuit. 'Nee, niks aan', 'Ja, eigenlijk erg lekker'.
Opeens flitste de naam Talking Heads door mijn hoofd. Die hebben eenzelfde mysterieuze aantrekkingskracht en de draai was gemaakt. De waardering begon een feit te worden.

Op die manier kwam ik terecht bij de rest van dit album. Stop George Clinton, Grandmaster Flash en !!! in een grote blender, voeg er een snufje The Cure en Talking Heads aan toe en maak het af met een toefje Hot Chip en er ontstaat iets als Beams.
Nu zul je mij niet horen zeggen dat dit jat- en plakwerk is van meneer Dear. Ik denk dat z'n staat van dienst groot genoeg is om volledig op zichzelf te staan.

De zang blijft telkens een hobbel die ik moet nemen maar daarnaast is de kaleidoskoop die dit album is te boeiend. Een avontuurlijk reisje door allerlei ritmes en emoties. Moeilijk te plaatsen en te doorgronden en daardoor des te uitdagender. Sexy, zwoel en geil.

Beams daagt uit en zodra je denkt dat de buit binnen is stoot het je af. Het treitert, het zuigt en het windt op. Het irriteert maar je wilt het toch veroveren. Elke keer denk ik dat het gelukt is maar dan is er toch weer de twijfel.
Dat belooft wat voor alle volgende draaibeurten........ dit avontuur lijkt voorlopig nog niet voorbij (en kans op verhoging is zeker reëel).

Zo, dit klinkt erg lekker tot nu toe. Her Fantasy heb ik al een keer of 30 gedraaid en bevalt nog altijd erg goed, maar de rest doet er niet veel voor onder. Als er zoiets bestaat als krautpop is dit het.

Wel apart hoe anders je zo'n nummer kan beleven. Ik zie het helemaal niet als partymuziek en vind de stem er juist erg goed bij passen.

De hoes heeft ergens wel iets van de zelfportretten van Francis Bacon.

Ik heb via John Foxx - Evidence kennis gemaakt met ene Matthew Dear. Dat nummer Talk die daar op staat vind ik geweldig. Maar dit album is redelijk. De nummers Headcage en Her Fantasy kan ik zeker waarderen. Ik heb zo ook The Soft Moon en Gazelle Twin ontdekt. Ja daarvan was ik meer onder de indruk.

Alhoewel heel het album tof is, steeks 'Her Fantasy' daar toch wel bovenuit - toch wel een van m'n favoriete nummers van dit jaar. De zang vind ik juist erg tof, en wordt perfect ondersteund door de muziek (of andersom? zo zou je het soms ook kunnen stellen..) Goede combi.

Wat zomers (alhoewel, meer lentigs misschien) in huis voor de (komende) koude dagen.

Live in Utrecht tijdens het Le Guess Who festival

Her Fantasy