Pat Metheny / Chris Potter / Ben Williams / Antonio Sanchez - Unity Band (2012)

Verrassend snel een nieuw album van Pat in 2012. Als hardcore Metheny fan heb ik de aankondiging en release gemist. Shit, heb ik zitten snurken. Dacht na What's it all about nog wel even te moeten wachten. Heb het originele album nog niet gehoord maar doe het met een mp3 download. Klinkt zoals altijd weer uitermate goed en verzorgd. De cd kwaliteit op het Nonesuch label zal zeker dik in orde zijn en audiofiel klinken. Pat heeft zich omringd met enkele oudgedienden. Sinds het album 80/81 speelt Pat weer met een blaasinstrument op de voorgrond. Wat Michael Brecker toen deed doet de jonge Chris Potter op dit album met verve. Antonio Sanchez is natuurlijk al lang een goede bekende van hem. Heerlijk album. Hij haalt zijn eigengebouwde tig string gitaar weer van stal. Fabuleus. Deze man is een genie..

Is hij al uit? Ik ben benieuwd! De laatste vond ik niet echt de moeite waard, maar dit is weer gewoon met band.

Release was op 8 juni.

Interval Waltz is een mooi nummer. Zijn er meer die daar af en toe 'goodbye pork pie hat' in horen?
Ik vind het wel opvallend dat Potter Brecker 'opvolgt'. Zijn spel heeft gelijkenissen.

Dat hoor ik er toch niet in terug. Wel een erg jazzy album van Pat. Mijn favo's zijn toch wel zijn fusion albums. Prima te verteren dit album, daar niet van.

Degelijk album met een paar hoogtepunten. Come and see, Interval Waltz en Signals zijn erg sterk!

Ik heb dit album gekocht nadat ik Pat had gehoord op North Sea Jazz. Daar hoorde ik voor het eerst dat er weer een band was, Unity Band dus. Was erg gaaf om de man weer eens life te zien. De laatste keer was in 1994 (Vredeburg), dus dat is wel heel lang geleden. Hij kan het nog steeds! Prima CD dit, en hij wordt ook beter als je hem vaker hoort. Niet zijn beste werk, maar goed, deze band is zich nog aan het vormen.

Verder heb ik besloten dat ik fan ben van de Orchestrion, zijn knotsgekke geautomatiseerde super-pianola die hij met zijn gitaar bestuurt. Dat ding had hij trouwens ook meegenomen naar NSJ. Het voegt echt wat toe, als variatie dan.

Naar aanleiding van het concert, en de Orchestrion track op de Unity CD (Signals, track 7) heb ik ook zijn Orchestrion CD weer tevoorschijn gehaald. Dit keer kon ik die wel waarderen

Weet je dat ik me er nu pas van bewust ben dat Signals een 'orchestration track' is? Ik weet niet hoe hij dat doet, maar Pianola van Pat klinkt erg goed.

Eindelijk wat aandacht voor het laatste album van dit fenomeen. Gewoon een heerlijke plaat. Blijft zichzelf regelmatig opnieuw uitvinden. Dat is knap.