Killing Joke - Democracy (1996)

Twee jaar na het ijzersterke "Pandemonium", staat Killing Joke erweer, met opvolger "Democracy". Het combineert de loodzware power en het geweld van "Pandemonium" met de melodieuze zang die we kennen van albums zoals "Night Time" en "Brighter Than A Thousand Suns".

Favoriten zijn "Savage Freedom", "Democracy", "Intellect", "Prozac People" ; "Aeon" en "Another Bloody Election".

"Intellect" (kiss my intelect goodbye), leunt misschien nog het meeste aan bij "Pandemonium" het meest melodieuze nummer is "Lanterns"...

"Aeon" is trager van ritme, met de meer galmerige Jaz Coleman, maar ken de ook de intensheid van de rest van het album.

"Medicine Wheel" is naar mijn bescheiden mening wat een overbodig nummer...

.. en dan vergat ik nog te zeggen, dat, net zoals bij latere, meer recente KJ releases, de teksten weer vol staan van maatschappijkritiek/ observaties... zeer goed zeer goed..

"it's the age of the CVs/ Contract to Contract/ And my stress levels rise/ This is a Job for life/ there are no jobs for life/ I am forced to a decision/ I can see a way out of here/ I can see a way out of here... " zo start de plaat, én ook het nummer "Savage Freedom" ... "with the hours that we kill/ and the dreams that we hide/ of alternative life styles/ this savage freedom I love"... één van mijjn favorieten op dit schijfje...

Killing Joke was al kritisch in hun teksten vanaf het debuut.

Democracy is echt

Ik vind deze toch wat minder. Ze proberen duidelijk deels voort te borduren op het geluid van Pandemonium en deels wat nieuws toe te voegen, en dan krijgen we dus loodzware, ietwat industrial rock met akoestische gitaren erbij, die voor mij echt helemaal niets toevoegen. Want zelfs waar de begeleiding rustig is gaat Coleman nu zijn brulstem opzetten. Ja ho eens even, dan is het niet mooi hoor! Lanterns klinkt zelfs als een soort folksong. Verder hobbelt de tweede helft vanaf Aeon een beetje achter de Pandemonium-sound aan met overdreven offbeat ritmes, maar het komt vrijwel allemaal niet sterk of origineel over.

Afgezien van mijn meningsverschil met Jaz over de manier van stemgebruik op deze plaat is het best te pruimen, maar ik zal m niet gauw nog eens op zetten. Ik vind Savage Freedom en Intellect nog wel goed, maar de rest doet onder voor de KJ-standaard.

Ik ben niet zo'n fan van de brulstem van Jaz Coleman maar op democracy is hij toch geweldig. Voor de rest ben ik het met je eens dat ze de acoustische gitaren beter achterwegen hadden kunnen laten. Ze klinken zelfs wat vals. Maar ik ben het niet met je eens over Aeon.

Dat is toch wel 1 van mijn favoriete Killing Joke nummers!

Ieder zijn smaak natuurlijk. Wellicht ligt deze richting jou meer dan dat ie mij ligt. Geef mij maar een wat conventionelere KJ plaat

Zoals de nieuwste of meer in de lijn van het debuut

Allebei, maar toch liever de nieuwste De beter opname helpt daar goed.

Die dance beats bij European Super State zijn door die opname kwaliteit echt fantastisch

Laatst weer eens een paar keer naar Democracy geluisterd, en het is toch niet zo slecht als ik me had voorgesteld. Sterker nog, de enige nummers die me wat vervelend in de oren klinken zijn Aeon, Pilgrimage en Absent Friends. De rest is gewoon hele gezellige, ietwat ontspannen Killing Joke materiaal.

Daar ben ik het mee eens. Aeon is hier echt het beste nummer. Zoveel power en energie en wat mij betreft Killing Joke in haar allerbeste vorm.