Duke Ellington & Count Basie - First Time! The Count Meets the Duke (1962)

Op "First Time! The Count Meets the Duke" bundelen de pianisten Duke Ellington en Count Basie de krachten. Samen met hun beide orkesten laten ze een swingende vorm van jazz horen. De interactie tussen beide pianisten is smaakvol, maar ze bieden de muzikanten uit beide orkesten voldoende ruimte om te excelleren en te soleren. Door de vele muzikanten en instrumenten doet het geluid je denken aan een big band. Dit benadrukt het swingende karakter van "First Time! The Count Meets the Duke". Dit maakt dat deze plaat een opgewekte en frisse uitstraling heeft en dat leidt tot een uiterst prettige luisterbelevenis.

Het swingt allemaal lekker weg: deuren open en laat de zon maar binnenkomen. Hier kan een mens toch alleen maar vrolijk van worden?!

Een plaat die je gemakkelijk (zonder enige voorkennis van jazz) kunt beluisteren, zonder ook maar een spoortje van oppervlakkigheid te vertonen. Voor mij een fascinerend album dat twee grote namen samen laat horen: Duke Ellington komt dan uit de rechterspeaker en links hoor je Count Basie en zijn band. Het geluid van The Duke is meer verfijnd, en de band van Count Basie klinkt meer bluesy. Toch klinkt er geen tegenstelling door, maar is het geluid juist goed geïntegreerd. Prachtig album, waar ik altijd naar kan luisteren.