John Frusciante - Letur-Lefr (2012)

Op het nummer FM na vind ik dit een mooi experimenteel album, John's stem is geweldig en de synthesizer(s) klinkt/klinken ook tof. Het is iets anders dan z'n vorige werk, maar toch, ik vind de richting die hij ingaat en de sound die hij creeërt helemaal niet verkeerd. Vooral Glowe (had wel een stuk langer gemogen) en In My Light zijn geweldig.

Deze ep is een zeer aangename verassing!
John's nieuwe geluid bevalt me heel erg.
toch maar een 3,5..FM haalt het gemiddelde enorm omlaag voor mij

Even wennen, maar na een aantal luisterbeurten heb je al door dat John waarschijnlijk nooit zal teleurstellen. Hij experimenteert er weer op los en ik vind de rap van FM nog best fijn. De EP is wel wat onevenwichtig, met als uitschieter 909 days. Dat einde is prachtig. Ik kijk (nog altijd) uit naar het aankomende album.

Het moeten echte jf liefhebbers zijn hierboven. Ik vind dat hij zijn fender weer eens moet knuffelen en het bij zijn gitaar moet houden al dan niet ondersteund door andere artiesten.
Al zijn laatste solo-projecten vind ik beter dan dit samenraapsel.
Allemaal prima als iemand hier zijn energie in wil steken, maar experimenteel hoeft niet te betekenen dat het in muziekbrij moet veranderen. Wat de elektronische component betreft.
Ik luister dan tien keer liever naar the chemical brothers.
Ik heb 'm geluisterd 1x, is voldoende. Prullenbak, wat MIJ betreft.
Ik hoop dat zijn volgende weer wat meer experimentele psychedelische funky elementen op de gitaar bevat!
1 * voor de moeite.

--Failure 34 object--

Ik beschouw mijzelf ook als een echte Frusciante liefhebber maar dit trek ik echt niet. Ik ga er nog geen oordeel aan hangen maar het lijkt mij sterk dat ik dit ooit ga waarderen.
A Sphere in the Heart of Silence vind ik wel geweldig maar dit is echt een héél stuk minder, en die mc's trek ik al helemaal niet.

Vanaf het eerste moment vind ik deze tof, FM is één van mijn favorieten en op In My Light horen we een beetje terug hoe heel zijn discografie te zien is: als een mengelmoes van stijlen, ritmes en overgangen.

Het is toch wel weer iets heel anders dan Empyrean, maar FM en vóóral Glowe klinken mij erg goed in de oren. Het meeste ( maar zeker niet alles) dat John Frusciante heeft gemaakt kan ik wel waarderen. Laat Frusciante maar lekker experimenteren, er komt meestal wel wat leuks uitrollen.

De vreselijkste muziek die ik hoorde in 2012.

dan heb je nog niet zo heel veel albums voorbij horen komen

Geweldig EP-tje. Ik ben niet iemand die Frusciante blind verafgoodt, en ik heb een redelijke hekel aan de Chili Peppers, maar dit is genieten.

Luisteraars die er absoluut niet tegen kunnen als een nummer niet bijzonder veel vaste structuur heeft, tsja, die zullen teleurgesteld zijn.