The Crookes - Hold Fast (2012)

Dit album trekt min of meer de lijn door van hun debuutalbum "Chasing After Ghosts", maar met net iets meer eigen smoelwerk.
Het is allemaal niet schokkend, maar het zijn wel weer prettig in het gehoor liggende britpop liedjes.
Ik mis wel een hoogtepunt, zoals hun debuutsingle Backstreet Lovers.

Beter te pruimen dan de vorige. Het klinkt iets puntiger en er staan een paar echt goede liedjes op. Geen koerswijzigingen.
Op de mindere nummers klinken ze echter als een afgekickte, ongeinspireerde Babyshambles.

De EP met Backstreet Lovers en Two Drifters enzo...die was geweldig.
Dat evenaren ze nu weer niet, Da's wel jammer.

The Smiths, maar dan dansbaar. Stars is een goed nummertje.

Heerlijk album. Niet baanbrekende muziek, wel lekker in het gehoor liggende Britpop. De invloeden komen duidelijk van zeer verrukkelijke bands/stromingen. Je zou ze the Smiths zonder melancholie kunnen noemen, dan ook nog eens met een hoop levenslust en positiviteit. Dit album bevat ook een paar lekkere dansbare liedjes, waarvan je van zou verwachten dat ze meer 'opgepakt' zouden worden: Afterglow, Maybe in the Dar, Where Did Our Love Go? en American Girls. Over de gehele linie is het album een goede mix tussen korte upbeat liedjes en wat meer rustige (soms ook langere) nummers, waarvan vooral The I Love You Bridge goed is. Al weet Sal Paradise ook te overtuigen. Het bonusnummer Collecting Skies is ook een aanrader.

Een tijdje geleden heb ik ze live gezien en toen deed George Waite solo The I Love You Bridge: prachtig. Verder zijn ze live ook gewoon goed en zijn ze opgewekt en energiek, zeer sympathieke jongens zonder allures. Het nieuwe materiaal wat ik toen hoorde van de nieuwe cd Soapbox klonk goed, vooral Don't Put Your Faith In Me is een heerlijk liedje, erg sterk en net wat meer getergd dan we ze kennen.