Nazz - Nazz (1968)

Een mooi debuut-album van Todd en de zijnen.
Je hoort heel goed dat ze sterk beinvloed zijn door bands zoals The Who en Cream en toch klinkt heeft dit album iets van een eigen geluid. Later heeft Todd Rundgren voor het dubbel-album 'Something/Anything' het nummer 'Hello it's me' opnieuw opgenomen en ik vind ze allebei goed. 'Wildwood blues' is echt het
'speel het van je af, jongen' nummer.

Absoluut een geslaagd album, dit licht psychedelische garage rock album. Niet erg origineel, maar dit is fijne energieke, rauwe rock, met prima gitaarwerk van Todd Rundgren.

Een goede stevige rock plaat. Klinkt wel wat gedateerd, maar dat maakt niet uit. Erg goed allemaal.

Weet eigenlijk niet of ik de versie van 'Hello It's Me' van Rundgren solo, of deze mooier vind...

Open my Eyes is toch wel een klassieker, wat een lekker nummer.

Nooit van gehoord deze band. Uiteraard ken ik Todd Rundgren wel, maar dat was van later datum. Het album opent prettig. Sterker nog ik vind de eerste helft van het album erg mooi, met als uitschieters See What You Can Be en Hello It's Me.
Van Wildwood Blues begrijp ik het slot wel, maar echt fraai, nee! Gelukkig hebben we If That's the Way You Feel nog.en daarna het als afkomstig van The Who klinkende When I Get My Plane.
Lemming Song moet het hebben van de gitaarsolo. Het laatste hoogtepunt is voor mij Crowded want de afsluiter is me te rommelig.
3,5*.
Op 69 in de 100 Greatest Albums of 1968 en een wat lage 143e plaats in de Best Ever Albums chart 1968

Lang niet alles op dit eerste album van Nazz vind ik écht geslaagd, dus blijf ik met mijn waardering steken op 3 *. Oorzaak: het stemgeluid van vaste zanger (Stewkey ofwel Robert Antoni) , dat ik niet erg kan waarderen en het irritante geroffel van drummer Thom Mooney (hoewel gelukkig niet op alle nummers). Verder vind ik de meeste liedjes (alle van Todd Rundgren, behalve het stuurloze Wildwood Blues, dat door de hele groep werd geschreven, en Crowded, dat door Stewkey en Mooney werd gecomponeerd) niet zo boeiend. Uitzonderingen zijn inderdaad Open My Eyes (met "phasing") en Hello It's Me, al vind ik Todd's latere versie veel boeiender. Het album wordt verder gered door Rundgren's gitaristische verrichtingen, die ik vooral goed kon volgen met behulp van de koptelefoon.