Iggy Pop - Instinct (1988)

Twee jaar na de tongue-in-cheek-pop van "Blah Blah Blah" gooit Pop het alweer over een heel andere boeg.

Geen pop, op "Instinct" (1988), maar onvervalste snoeiharde punkrock en hard rock! Het album laat Pop horen zoals we hem kennen van zijn Stooges-tijd én live acts.

Vintage Iggy.

Hoogschieters op de plaat: "Cold Metal", met een killer-riff, "Power & Freedom" en "Easy Rider". Ex-Sex Pistols gitarist Steve Jones bepaalt mede het rauwe geluid van Instinct.

Misschien niet met DE toppers, maar wel met uitstekende teksten en zeer geslaagde nummers.


5*

Plaat waar Jimmy zich van IJZER-sterke kant laat zien: HARD en RECHT VOOR DE RAAP. Plaat voor het eerst zo'n 15 jaar terug op tape gezet en veel nrs zitten nog vast in mijn hoofd 'gebeiteld'......wellicht een wat 'onderschatte' plaat toch wel....

een echte metalen iggy , zelfs zijn zang lijkt op ' metaal ' , zeer koud en to the point , ' squarehead ' zeer goed .

en het is pushen van begin tot eind .

....idd het openingsnr. doet wat dat betreft Recht aan de rest van deze plaat: GRUWELIJK, maar wel Lekker!!

Gelukkig weet Iggy de jaren 80 af te sluiten met een goed album. Af en toe wordt er hier en daar wel wat geleend/gejat. Judas Priest en AC/DC achtige drives hoor ik er zeker in terug. Luister maar eens naar het verder uitstekende Easy Rider of naar Tuff Baby enz. Maar goed dat doen wel meer bands. Ik vind vooral dat het gitaarwerk wat beter verzorgd is op Instinct dan de gemiddelde Pop platen. Dat gaat dan wel weer ten koste van het punk gedeelte. Dat op Instinct vrijwel verdwenen is. Hooguit Cold Metal en in iets mindere mate Squarehead vallen nog onder die noemer. Instinct is dan ook eerder een hardrock plaat geworden dan punkrock. Verder zingt Pop uitstekend op deze plaat. Een stem die mij naarmate Iggy ouder is geworden steeds beter is gaan bevallen!
Kortom er is weinig mis met Instinct.
Het is ook de enige Pop plaat uit de jaren 80 die mij echt bevalt.