Thursday - Five Stories Falling (2002)

Vrij ´loos´ cd´tje. Een paar livenummers en slechts één nieuw nummer. Maarrrrr, dat nieuwe nummer is wel weer van grote klasse. 3.5*

Met Jet Black New Year op een cd maken al die andere songs niets meer uit. Een ijzersterk nummer.
De live songs zijn een beetje slecht vind ik, omdat je een gitaar helemaal niet hoort, de synths hoor je ook niet, en een zanger die de 2e stemmen doet zingt heel erg vals.

Ik vind die livenummers juist ook wel weer tof eigenlijk. Slecht geluid? Mwoh, valt wel mee vind ik. Er valt wat voor te zeggen dat sommige instrumentatie wat wegvalt (e.g. gitaar), maar op Full Collapse stond de gitaren altijd evengoed al laag ingemixed, wat juist zo'n mooi geluid tot resultaat had, waarin bovendien noch de riffjes noch de 'solootjes' enzo (zoals in Understanding in a Car Crash bijvoorbeeld) prominentie in de mix hadden. Daarbij is de 'tweede' zang van Thursday altijd al vals geweest natuurlijk, want die schreeuw van Geoff is eigenlijk niet om aan te horen; als een ander er dan wat vals doorheen gaat gillen kan er verder weinig meer misgaan, zo bekeken. Maar goed, anderzijds gaat die stem van Geoff wel weer door merg en been, zo desperaat als 'ie klinkt enzo, dus niks te klagen wat dat betreft. De forte van deze liveversies vind ik vooral liggen in de energie die ervan afspat. Zoals die uitvoering van Autobiography of a Nation klinkt, heerlijk! Die samenzang vol overgave in Standing on the Edge of Summer, "When you leave, you leave nothing but broken hearts!", fantastisch! En tja, Jet Black New Year, geweldig nummer inderdaad. Ruime 3,5* voor deze release.