James Brown - Revolution of the Mind (1971)

fantastische live plaat van james brown , veel beter dan de eerste at the apollo

Welke platen zou je me het eerste aanraden om me eens te verdiepen in james brown?

James Brown kan me (ondanks zijn status als legende) bijna nooit een heel album boeien. Dit is wel een sterk live-album, maar toch ben ik niet lyrisch. Voor de liefhebber waarschijnlijk een klassieker, maar voor mij slechts okay.

Wat vind je er dan niet goed aan als ik vragen mag? Voor mij heeft gij alles wat goede funk nodig heeft de energie, de teksten en vooral zeer catchy...

Ik ben sowieso niet echt een liefhebber van live(-albums). Op een gegeven moment vind ik de stijl van James Brown veel van hetzelfde worden.
Vind het niet slecht, maar heb zeer veel moeite om dit heel album uit te zitten. En dat heb ik wel vaker bij JB.

ach ja , je houdt van james brown of niet , maar dit is hier prima live soul-funk en gewoon één van zijn sterkste live platen !

en het swingt als de neten !

De 3e keer dat James Brown The Apollo Theater op zijn kop zet voor een concert reeks en wel op 24, 25 en 26 juli 1971 en van die 8 concerten is dit een registratie. Jawel JB gaf in 3 dagen tijd 8 concerten.

Zo als gezegd 3e reeks concerten na 1963 en 1968 kwam hij in 1971 terug en hoe. JB was op zijn hoogte punt in zijn carriere en liet veel meer Funk invloeden in zijn werk toe en zeker live. Ook was hij net gaan samen werken met zijn nieuwe begeleidings band The J.B.'s onderleiding van Fred Wesley een ware funktrein. De nieuwe ingeslagen "Funk" weg noemde JB zelf The Revolution of the Mind vandaar de titel.
Dit album is dus de meest Funky van de 3 en die bevalt mij het best. JB was een ras entertainer en ook hier geeft hij zichzelf weer voor de volle 100% hij speelt met het publiek "makes his moves" en slaakt zijn kenmerkende kreten.
Dit album is een ware adrenaline stoot van JB die nog eens versterkt word door The J.B.'s die ook alles uit de kast halen. Nummers als Sex Machine, Get Up, Get Into It, Get Involved, Soul Power maar in het bijzonder de bijna 13 minuten durende versie van Make it Funky zijn geweldige Funk explosies.
En zo als bekend was hield JB de vaart er behoorlijk in zo ook hier met een razend snelle medley van I Can't Stand it, Mother Popcorn en I Got the Feelin' de Funk / Soul trein dendert in razend tempo voort om af te sluiten met een geweldige jam versie van Hot Pants.

Beste Apollo registratie wat mij betreft mede doordat ik net iets meer hou van de Funky JB dan van de Soul JB.

4.5*

"James Brown, soul brother number 1, Mister Dynamite..." en dat keer tig... De bekende stem die JB aankondigde tot aan zijn dood lijkt niet meer tekst te hebben, maar wat ie dan wel mag zeggen, herhaalt ie dan ook maar al te graag 5000 keer.. Dat is wat mij stoort op dit verder heerlijke album. Dit gebeurt vooral in het afsluitende nummer. Van mij hadden ze dat weg mogen knippen, in plaats van de wat abrupte edits op sommige tracks.

Het album begint met een (naar mijn idee) James Brown die wat last heeft van zijn stem (klinkt wat schor?) maar snel daarna gaat het dak er gewoon af. Wat een band, en wat een energie. Zonder de man live te zien spat de energie ook gewoon van de LP af... Erg knap

Helaas ben ik zo dom geweest om JB nooit live te gaan aanschouwen, terwijl ik er wel zat kansen voor heb gehad. Maar als ik de beelden bekijk was de oude Brown nog steeds een genot om aan 't werk te zien. Natuurlijk niet te vergelijken met de energieke man die we hier horen.

Muzikaal gezien klinkt het allemaal zeer strak. Je kan goed horen dat de band een goed geoliede machine was, en het klinkt allemaal net als op de studioversies. Improviseren tijdens live shows is geen probleem voor de mannen...

Als Prince fan (dat ben ik) kan ik goed horen waar hij zijn inspiratie vandaan haalde, ook qua band en begeleiding, maar ook qua manier van improviseren.
James Brown, soul brother number 1, Mister Dynamite....... het wordt te vaak geroepen, maar hij was het gewoon wel!

Lekkere plaat!

Heel goed Live album maar net iets minder dan Sex Machine.
Ik vind de heel lange uitvoering van Make it funky in het niets vallen tegenover de studioversie.
Dat stuk duurt me dan ook net iets te lang om hier de volle 5 sterren te geven.
Ik vind de uitvoeringen van Bewildered en Sex machine hier ook wel wat minder dan op Sex Machine.
Het album eindigt echt wel enorm sterk met funk van het allerhoogste niveau.