Nieuw deel in de Moonchild-reeks.
Met alweer Mike Patton, John Medeski, Trevor Dunn en Joey Baron in de gelederen.
en laat de 'moonchild-uitgaves' voor mij nu net tot het interessantste behoren wat Zorn uitbrengt.
En nu is het weer niet anders. Je krijgt gejaagde jazz/rock/noise met een bezeten Mike Patton die - dikwijls Latijnse - lyrics over je heen spuwt. De ritmesectie zit zo strak als een string om de reet van Sergio en het geheel heeft een onderhuidse spanning.
Eén probleem met Zorn: als je alles wil kopen wat de man uitbrengt dan zit je binnen de korste keren financieel aan de grond.