Wrabit - Tracks (1982)

Best een stevige band, dit Wrabit, zeker als je een Canadese AOR-act verwacht. Het gitaarwerk spat uit de groeven, zoals te horen is in Soldier of fortune, Unsung hero en het geweldige There was a time. Even gemakkelijk vaart de band over zeeën van keyboards, en de ijle zang doet denken aan die van landgenoten Saga. De ballad Don't stop me now (inclusief saxofoon) doet me minder. I'll never run away is ook een ballad, mierzoet met een hemels achtergrondkoortje. Verder: lekker theatraal, raakvlakken met Rush en Styx. Hoe meer ik dit luister, hoe meer ik me erover verbaas dat Wrabit niet eens een Wikipedia-pagina heeft. Het is zo'n naam die rondgonst onder liefhebbers van AOR en melodieuze hardrock, en zo kwam ik ze ook op het spoor.

In de wereld van de AOR kennen we de geijkte bands als Journey, Boston, Styx, Foreigner, REO Speedwagon, Magnum. In dit rijtje past ook het Canadese Wrabit, die bij het grote publiek nagenoeg onbekend is. Liefhebbers van eerder genoemde bands met hun hart in de jaren 80 moeten deze plaat toch echt eens beluisteren. "Tracks" is gewoon een lekkere plaat en dat is het: niet meer en zeker niet minder. Uitschieter is het sterke "There was a Time" , dat is een echt een kraker. De opener "Run for Cover" mag er ook wezen en de overige nummers zijn goed in het gehoor liggende songs, soms lekker rockend, een enkeke keer wat zoetsappig. Ik weet verder niet veel over de band te vertellen, maar liefhebbers van het genre worden bij deze plaat zeker niet teleurgesteld.