Joseph Williams - I Am Alive (1996)

Vooral voor de liefhebbers van The Seventh One. Mooi drumwerk van Jeff Porcaro (plaat kwam vier jaar na zijn dood uit). Begin is erg gladjes, daarna gaan de nummers de erg goede kant op!

In het verleden was dit altijd één van mijn favoriete platen. Erg hoog Fahrenheit en Seventh One (van TOTO) gehaalte. Typische AOR/Westcoast plaat uit de 90's. Best leuke liedjes met mooie melodieën en ingespeeld door prima muzikanten. Daarnaast is Joseph gewoon een heel erg goede zanger en dat is op deze plaat niet minder. Niveau van de plaat is erg constant, alle nummers zitten ongeveer op hetzelfde niveau met de nummers Perfectly Clear, I Am Alive en Out of Harms Way die er misschien een heel klein beetje bovenuit springen.

Inmiddels houd ik niet zo erg meer van dit soort zoete muziek maar voor fans van het werk van TOTO in de jaren '80 en liefhebbers van perfectionistisch geproduceerde pop/rock met mooie melodietjes en catchy refreintjes is dit zeker een aanrader.

Nu ik het zelf even doorluister krijg ik toch weer allerlei nostalgische gevoelens, daarom half puntje erbij

Stuitte op deze na wat spitwerk op youtube. Als Toto liefhebber vind ik dit toch wel een gekloonde Seventh One maar daarom niet minder mooi. Gladjes wil ik het niet noemen maar wel goed geproduceerd en vooral met een goede koptelefoon hoor je erg veel details.
En Joseph is natuurlijk een prima zanger.
Zeker een lekker album.

8 jaar na zijn Toto avontuur kwam deze plaat uit. In de 90's luisterde ik helemaal niet naar deze muziek. Hoewel ik Toto goed kende van mijn ouders was ik pas 12 jaar oud in 1996.
Ik meen me te herinneren dat No Doubt en de Spice Girls toen mijn favorieten waren

Maar goed, na een jeugd en volwassen leven vol met Toto muziek begin je dus in 2021 met luisteren van het (originele, niet het coverwerk) solowerk van Joseph Williams. Ik ben begonnen bij de Early Years (uitgegeven in 1999, maar opgenomen in de jaren 80) maar luister ook met plezier naar dit tweede soloalbum, de volgende ('3) en de opvolger uit 2008 ('This Fall').

Dit tweede soloalbum is heel goed luisterbaar. Het is wel een Toto 'incognito'. Kennelijk stonden de heren toen weer op prima moet met elkaar. Hoewel er naar ik weet ook geen echt conflict was in '88/89 maar was men vooral niet zo blij met het wegvallen van Joseph's stem (het gevolg van een bepaalde levensstijl en persoonlijke issues). Vandaar dat hij werd vervangen, men was wel klaar met 'onbetrouwbare' zangers.

Het is pop, wat rock, AOR-sfeertje, prima vocalen (in de backing vocals kom je ook ex-Toto Bobby Kimball tegen). En naar mijn mening heeft het toch wel de tand des tijds doorstaan. Helemaal niets mis mee dus.