Nokturnal Mortum - Goat Horns (1998)

Dit is echt een ONTZETTEND goed album, ik snap dan ook de 2,5* hier niet helemaal...

Maar goed, nu over het album, zoals ik al zei is het prachtig! Het begint heel erg onheilspellend met black moon overture, ze slagen er heel goed in om een donker (middeleeuws) sfeertje te creëren, met typische instrumenten uit de middeleeuwen. Enige minpuntje dat ik hieraan kan verzinnen is dat het een beetje lang duurt, na 3 minuten heb ik zoiets van: "Kom op met die METAL!"

Maar goed, die komt dus wel; Na het best goede intro komt het meesterlijke kuyaviya, nog steeds gebruikmakend van die middeleeuwse instrumenten, maar nu met gitaren, drums en bas erdoorheen. Zo gaat het een tijdje door, het weet een perfect sfeertje te creëren, op een gegeven moment hoor je een soort van "stemmen", wat ook wel het sfeertje verhoogd... De eerste vocalen! heerlijk, hoe deze worden ingeschreeuwd... Nou ja, eigenlijk is schreeuwen niet het juiste woord, het klinkt namelijk meer als fluisteren, hoewel het wel op de voorgrond ligt. Geweldig, vind ik zelf, kan hier oefeloos naar blijven luisteren.

Dan komt het titelnummer: Goat horns... Van een titelnummer zou je natuurlijk veel verwachten, deze verwachtingen worden wel waargemaakt, ondanks dat het intro een beetje lijkt op black sabbath - black sabbath (kerkklokken). Het lied zelf lijkt in geen velden of wegen op dit lied, dus laat je niet uit het veld slaan. Het begint een beetje als een strijdnummer daarna, heel erg dreigend, alleen komen de eerste vocalen voor mij een beetje te vroeg en weten de sfeer op dat stuk eigenlijk een beetje te verpesten, maar goed, dat wordt meer dan goed gemaakt met de rest van het nummer. Perfect wordt hier gebruik gemaakt van de instrumenten, om zowel een middeleeuwse sfeer als aggressie en haat uit te drukken. Je hoort de bas op een stuk heel erg goed, wat je over het algemeen niet hebt met metal (vooral niet met black metal), nu kun je de vocalen al wat meer "schreeuwend" noemen. De preciese vocalen als bij het vorige nummer zouden ook niet passen bij dit nummer. Dit straalt kwa instrumentatie ook wat meer aggressie uit. Op sommige stukken doet hij nog wel precies de vocalen van het vorige nummer, maar op die stukjes past het ook het beste. Het valt me aan dit nummer op dat ze een aggressieve sfeer kunnen plaatsen, zonder dat ze de gitaar erg op de voorgrond zetten. Ook een van de beste black metal nummers die er m.i. gemaakt zijn. Heel erg goed voor een titelnummer, en nog beter eigenlijk als je beseft dat dit het debuut van de band is.

Hierna komt het nummer unholy orathania, wat met een soort wind begint en een instrument dat ik zo even niet kan plaatsen. Geen gitaren voor de intro, heel erg akoestisch, en eigenlijk symfonisch. Eigenlijk heb ik met dit nummer hetzelfde probleem als met black moon overture, alleen nu met de intro, die duurt gewoon te lang, zo'n minuut en 30 seconden, dan komt er een fade-out van deze instrumenten en komen de gitaren naar boven, en bijna meteen ook de krijs van Varggoth, die wat mij betreft onder een van de beste black metal vocalisten gerekend kan worden. Ook hier weer sluiten de instrumenten perfect op elkaar aan. Niet zo goed als het nummer hiervoor, maar nog steeds een goed nummer van nokturnal mortem, het enigste nadeel is dat er op een gegeven moment op gegrunt wordt... Grunten is niet zo erg mijn stijl . Verder is er niet zoveel te vertellen over dit nummer, ik zou zeggen: luisteren!

Hierna komt het langste nummer van de plaat: veles' scrolls. Daar zou je eigenlijk dus wel veel van moeten verwachten, want het moet je toch maar even bijna 12 minuten in toom houden. Nou, het stelde mij tenminste niet teleur. Deze keer geen introotje, meteen de gitaren, nog wel met de andere instrumenten, maar hier liggen ze er wat meer bovenop. De schreeuw van Varggoth begint hier alleen wel wat aan zijn originaliteit te verliezen, maar dat is ook het enigste minpunt wat ik aan dit nummer kan verzinnen, het symphonische gehalte is nog steeds gewoon goed en verveelt nog lang niet!

Na 12 heerlijke minuten komt dan het volgende nummer: kolyada! Ook hier zit weer geen introotje. Nouja, niet een intro met alleen maar middeleeuwse instrumenten, het bouwt wel op naar een ontzettend hoogtepunt, de vocalen spelen hier een grote rol in, maar niet de grootste, eigenlijk kan ik me dit nummer niet voorstellen zonder een van de instrumenten. Ook het cleane zingen verhoogt het sfeertje heel erg, hoewel dat niet zo lang duurt, na 7 minuten heb je eigenlijk een gevoel van "ik wil dit nog is luisteren".

Eigenlijk zou dat maar beter zijn ook, want de outro is meer wat middeleeuwse instrumenten met wind erdoor, niet echt bijzonder dus, eternal circle is wel een toepasselijke naam overigens, want daar lijkt het wel op.

Ik zou zeggen dat je in 3 stappen moet kennismaken met dit album:

1. Download het
2. Raak betoverd
3. Koop het!

4,5 sterren dus van mij, vooral om de intro en outro gaat er een halfje vanaf.