Dämmerfarben - Herbstpfad (2012)

Net zoals het debuut is deze plaat weer een mooie combinatie van Neo-Folk en (Black) Metal.
De plaat begint met het kalmerende, akoestische nummer Höststig, waarbij vooral het gebruik van strijkers erg aangenaam is.
Im Spätherbst is dan het eerste Metal nummer. Black Metal is misschien niet helemaal de juiste bewoording. De vocalen zouden ook prima passen op een Black Metal plaat, maar bijvoorbeeld Im Spätherbst is zeer melodieus met veel aandacht voor de gitaarpartijen en een drumpartij op de achtergrond die aan Summoning doet denken.
Vinterblekheten över Fältet is weer zo'n prachtig Neo-Folk nummer als Höststig. De strijkers zijn hier weggelaten, maar de prachtige klanken van de akoestische gitaar klinken ook prachtig en doen me wat denken aan Vàli.
Zu Nächtlicher Stund is weer zo'n prachtig melodieus Metal nummer. De vocalen bevallen me wel en het rustige einde van dit nummer is ook erg mooi en sfeervol.
Het door de viool gedreven Löv I Höststormen weet de luisteraar mee te nemen naar de tijd van de prachtige balzalen in kastelen. Daarnaast vind ik het een prachtig intermezzo tussen Zu Nächtlicher Stund en Und Winters Kälte Kehret Ein.
Dit laatstgenoemde nummer begint gelijk krachtig met roffelende drums en "rollend" (met gebrek aan een beter woord) gitaarwerk.
De plaat eindigt verrassend met Vintervisa, waarop een vrouw met een prachtige stem te horen is. Begeleid door viool en gitaar vormt dit een prachtig einde van deze typische plaat.

Dat zelfs na al die jaren nog ruimte is voor creativiteit en originaliteit in inmiddels al bekende genres is te horen op deze plaat van Dämmerfarben. Persoonlijk vind ik het zeer aangename muziek en is ieder nummer weer anders. Dit maakt het een verrassende en frisse plaat.
Een aanrader!