Poor Moon - Poor Moon (2012)

Poor Moon is nog geen gevestigde naam, en dat is toch een beetje raar. Oké, ze hebben pas één EP op de markt en het officiële debuut moet nog worden uitgebracht, maar je zou wel verwachten dat de gemiddelde Fleet Foxes-liefhebber voor meer buzz zou zorgen (de helft van de Poor Moon-formatie maakt namelijk ook deel uit van de Fleet Foxes-formatie). Hun EP kreeg opvallend weinig aandacht, maar hopelijk gaat hun eerste volwaardige album niet hetzelfde lot tegemoet. Dat zou jammer zijn.

Hier worden namelijk tien prima songs neergezet, die mij qua sound iets meer aanspreken dan het werk van de Fleet Foxes (volgens mij zijn dergelijke vergelijkingen in dit geval niet zo te voorkomen). Opvallend is vooral de mooie afwerking, al kan 't ook liggen aan de mastering die in handen lag van Bernie Grundman (o.a. Michael Jackson, Prince en ook Eminem). Clouds Below is wellicht een wat uitgelukkig uitgekozen albumopener; het nummer kent een intieme setting waardoor het album een valse - enigszins saaie - start krijgt, maar gelukkig neemt de kwaliteit vanaf het tweede nummer toe.

De dromerige manier waarop Same Way gepresenteerd wordt, de 'rare' instrumentatie van Phantom Light - waarvan de heren de inspiratie van 'n paar eeuwen terug gehaald lijken te hebben, de sixties-rock van Heaven’s Door, én laidback afsluiter Birds, zijn het soort nummers die deze release relevant maken. Hoewel ik een lichte aversie heb jegens 't woord, ga ik het toch gebruiken: pretentieloze folk met behoorlijk wat invloeden van rock + pop, voorzien van weinig diepgang en veel oppervlakte, maar desalniettemin een erg fijn plaatje voor deze zomer en voor de folk-/rock-/popliefhebber. Checken dus!