Olivia Newton-John - Don't Stop Believin' (1976)

Na de complimentjes over de hoes van 'Clearly Love' en 'Come On Over' is deze even schrikken. Is dat wat er bedoeld wordt met een dom blondje? Ai ai ai ai ai.
De singles 'Don't Stop Believing' en 'Every Face Tells a Story' zijn degelijk zonder super te zijn. 'Sam' is de parel hier. De rest valt nog te ontdekken.

Tja, passend bij de hoes is dit album niet veel soeps. Er zit veel sleet op de formule. Eigenlijk staat er maar één echt goed nummer op dit schijfje.

2 sterren (omwille van die ene song)

Voor iemand die totaal geen fan is van Olivia Newton-John maar wel de tijd neemt om bijna al haar album een lage cijfer te geven is in mijn ogen erg triest bezig.

En dan ga je vervolgens nog één van Olivia's minder goed vekopende album een hogere cijfer geven dan haar beste albums die ze gemaakt heeft in de jaren 70. Vervolgens heb ik het idee dat je totaal geen idee of respect hebt voor deze artiest om zo laag over haar muziek te beoordelen, en geet je al een oordeel na een luisterbeurt heb ik idee, als je ze uberhaubt allemaal wel hebt geluisterd, maar dat betwijfel ik.

Beste Music Freak, je aanval is niet helemaal (of helemaal niet) terecht.

Ik heb de gewoonte alles te beluisteren van een artiest of band die ik goed vind. Al die tijd erin stoppen, doe ik niet bij iemand die ik niet goed vind. Ik begin er gewoon niet aan of stop de ontdekkingstocht na een paar albums. Het feit dat ik bij Olijfje wel alles tussen 1971 en 1987 vaak beluisterd heb, bewijst dat ik wel in zekere mate een fan ben. Van de albums na 1987 ben ik echter geen fan en wanneer ze ook nog de ene na de andere kerstmisplaat opneemt, haak ik helemaal af. Tot en met 1982 respecteer ik haar werk, de albums uit 1985 en 1987 luiden de ommekeer in.

Van het debuut tot en met de verzamelaar uit 1982 met een aantal nieuwe singles ken ik alles en vind ik op elk album mooie nummers. Ik vind die albums in hun geheel meestal niet sterk, maar op elk album staan één of meerdere nummers die ik echt of gewoon goed vind. 'Changes' beschouw ik bv. als een pareltje, 'Every Face Tells a Story' als een degelijk nummer. Die nummers heb ik chronologisch in 3 afspeellijstjes geplaatst en af en toe beluister ik ze. Het betreft 61 nummers met een totale speelduur van 3 uur en 30 minuten. Zo'n antifan ben ik dus echt niet.

Er staan ook 3 nummers in de lijstjes die niet van haar zijn: 'Sandy' (Grease), 'All Over the World' (Xanadu) en 'Cool Rider' (Grease 2). Dat laatste wijkt ver af, maar het is gewoon zo'n mooi nummertje en Grease is Grease.

Daarnaast respecteer ik ook haar persoonlijkheid. Ze lijkt me een warme en lieve vrouw.

Tot hier mijn verdediging.

Eh... wat?